Απεταξάμην το κόμμα,απεταξάμην!

Ούφ κουράστηκα!
Εστειλα e-mail στον Γιώργο με την
πρόταση μου για τον υποψήφιο δήμαρχο της Αθήνας
και  περιμένω απάντηση

Τι πάθατε και καραφλιάσετε όλες;
Μάθαμε οτι κατεβαίνει στην Ευρυτανία ο Κώστας Μητσοτάκης
(εγγονός του Δρακουμέλ) ως "ανεξάρτητος"

Έχουμε εκλογές !Το πήρατε χαμπάρι;

Στις 7 Νοεμβρίου θα στηθούμε μπροστά από την κάλπη για να εκλέξουμε τους νέους άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Ωραία να τους εκλέξουμε αλλά με τι κριτήρια, καθότι αυτές οι εκλογές έχουν μια ιδιαιτερότητα και πιο συγκεκριμένα χαρακτηρίζονται από προσπάθεια των υποψηφίων να αποποιηθούνε τον κομματικό μανδύα.

Απεταξάμην το κόμμα,απεταξάμην!
Και τώρα πως θα ψηφίσουμε εμείς που είχαμε συνηθίσει στους μπλε ,πράσινους και κόκκινους υποψήφιους και μας προέκυψε ένα τσούρμο από ανεξάρτητους υποψήφιους άρχοντες;

Από την μυρουδιά θα τους αναγνωρίζουμε;
Όλοι φορέσανε την ίδια μάσκα του ανεξάρτητου και μας έχουν μπερδέψει τους πολίτες.
Ούτε πάρτι μασκέ με προκαθορισμένη ενδυματολογική θεματολογία να ήταν.
Που οι παλιοί καλοί καιροί που το λεκτικό οπλοστάσιο του κάθε κόμματος ήταν ένα και αδιαπραγμάτευτο και δεν τολμούσε πολιτικός αντίπαλος να το σφετεριστεί και έτσι ξέραμε πως:

- μπορεί να «ανήκομεν εις την Δύσιν», αλλά η «Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» και όχι στους Αλβανούς, και μπορεί να μοιάζει η Ελλάδα με «απέραντο φρενοκομείο» και να «είμαστε έθνος ανάδελφον»,μπορεί όμως και να δώσει ευκαιρίες σε «θυρωρούς» με «ζιβάγκο» που «εδώ και τώρα» θα καταστήσουν «θεσμό τον κυρίαρχο λαό» για να φυτρώσει ξανά η «καμένη γη»,να καταπολεμηθεί η «διαπλοκή» το «δωράκι» η «δημιουργική λογιστική» και που γνωρίζαμε ότι οι αστυνομικοί «ήταν το κράτος» και μαζεύαμε τις «ζαρντινιέρες» για να μην σκοντάψει κανένας αφηρημένος και ερωτοχτυπημένος Κύπριος φοιτητής.
-Γνωρίζαμε επίσης ότι για να πας μπροστά έπρεπε να ήσουν «κουμπάρος», «βαρόνος», «μεσάζοντας» να έχεις και ένα «κωλόσπιτο» στην Εκάλη και να έχεις «μηδενική ανοχή στην διαφθορά».
-Ήμασταν ενήμεροι ότι αν «δηλώσουμε το αυθαίρετο μπορούμε να το σώσουμε» αλλά ως «μη προνομιούχοι» προτιμήσαμε να πάμε για τα «μπάνια του λαού» από το να κάνουμε το «mea culpa» και να γελάει μαζί μας και το παρδαλό κατσίκι για την ειλικρίνεια μας.
-Ξέραμε ότι το «φώς στο τούνελ» δεν ήταν «φούσκα» και «τα δικά μας παιδιά» δεν θα μας «πάρουν με τις πέτρες» καθότι ο «κοινωνικός αυτοματισμός» θα οδηγήσει της κοινωνικές ομάδες να φαγωθούν μεταξύ τους.
-Και ξέραμε επίσης ότι αν δεν φροντίσουμε εγκαίρως ,θα μείνουμε μόνο με «5 νταβατζήδες και 6 συντεχνίες να μας κυβερνάνε» και αυτό «δεν είναι ούτε νόμιμο ούτε ηθικό» και σίγουρα «θα μας πάρουν με τις πέτρες»
-Kαι όλα αυτά με την σιγουριά ότι «σε δέκα χρόνια θα τα έχουμε ξεχάσει όλα »

Γιατί κρύβεσαι;
Με πιέζει το ΠΑΣΟΚ να κατέβω υποψήφιος δήμαρχος στην Αθήνα και εγώ δεν θέλω!

Πριν δύο μέρες βρέθηκα μετά από παρότρυνση φίλων σε προεκλογική συγκέντρωση στην οποία ο υποψήφιος θα μας παρουσίαζε το πρόγραμμα του και τον συνδυασμό του.

Πρόκειται για δήμο που θα προκύψει από συνένωση τριών δήμων.
Όταν ρώτησα με ποιο κόμμα κατεβαίνει ο υποψήφιος ,δεν πήρα απάντηση και βρέθηκα να βολοδέρνω μόνη μου προσπαθώντας να βγάλω κομματικό πιστοποιητικό στον υποψήφιο.
Ο υποψήφιος ελισσότανε σαν αίλουρος.
Σαν τον Γκιουλέκα ένα πράμα, που βγήκε και αυτοχρήστηκε «υπερκομματικός» και «μη δεσμευόμενος από κανένα κόμμα»,όταν το ξέρουν και οι γάτες ότι είναι βουλευτής της Ν.Δ και το κόμμα τον κατεβάζει στην Θεσσαλονίκη για να διεκδικήσει την δημαρχία.
Επιστρέφοντας στην προεκλογική συγκέντρωση σας ενημερώνω ότι εκεί που ήμουν έτοιμη να φωνάξω, σε κατάλαβα πονηρέ δεξιέ πολιτευτή από την μεγάλη ......μύτη και το «σεμνά και ταπεινά» που σου ξέφυγε, πετάει μια άκρως αριστερίζουσα κορώνα του τύπου «πρέπει να αγωνιστούμε εναντίων των ξένων αφεντικών» και καπάκι μου πετάει και ολίγη «προοδευτικότητα» και μπερδεύτηκα η γυναίκα ,και μόνο συγνώμη δεν του ζήτησα για το τραγικό λάθος που έκανα.
Αφού συνήρθα και ήμουν έτοιμη να τοποθετήσω τα πράγματα στις σωστές κομματικές διαστάσεις και να χρεώσω τον υποψήφιο η στον ΣΥΡΙΖΑ και σε όλες τις συνιστώσες του, η στο ΚΚΕ( ένεκα αριστερής ορολογίας, και ας με συγχωρέσει η Αλέκα και ο Αλέξης, την αδιάβαστη) μου πετάει στην μούρη ο υποψήφιος κάτι σοσιαλιστικές κορώνες από το σοσιαλιστικό οπλοστάσιο ,να με το συμπάθιο, και με έριξε στα σκληρά.
Τι «πράσινη ανάπτυξη» μούρθε κατακούτελα, τι «κοινωνικός αυτοματισμός» με πήρε στο ξώφαλτσο και είπα, σε έπιασα πουλάκι μου, του ΓΑΠ είσαι εσύ, και μου φόρεσες το μανδύα του ανεξάρτητου.
Αν πρέπει να γίνουμε όλοι Sherlock-Χόλμηδες για να καταλάβουμε τι κομματικό καπνό φουμάρει ο υποψήφιος ,ας τα να πάνε.
Αυτό που με έριξε οριστικά στο καναβάτσο και δεν ξανασηκώθηκα είναι η τελευταία φράση του υποψηφίου «ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ!!»
Σε ποιο κόμμα να τον χρεώσω αυτόν τον αψιλό, αφού την φράση αυτή την αναμασάνε όλες οι παρατάξεις.
Του Καλλικράτη έχει να γίνει, σας λέω!

Καλέ,γιατί το βαράς το μωρό;

Γιατί μου είπε οτι όταν μεγαλώσει θα φηφίσει τον γιό του Ψωμιάδη για δήμαρχο!

Αν και δεν τον βλέπω και πολύ καλά τον κύριο Καλλικράτη (που έχει και ωραίο όνομα) καθότι τον έπιασε στο στοματάκι του το εγγονάκι του επίτιμου (γνωστού και ως Δρακουμέλ) και αν έχετε τον Θεό σας ,τον εκθείαζε (τον Καλλικράτη ντέ) και αυτό δεν είναι καλό για τον συγκεκριμένο κύριο γιατί η κληρονομικότητα της γρουσουζιάς κρατάει εφτά γενιές και εδώ μιλάμε ακόμη για την τρίτη γενιά.
Και είπε ακόμη το μειράκιο της αυτοδιοίκησης (που ο Θεός να του δίνει χρόνια ,και ας είναι από τα δικά μου) ότι «αναγνωρίζω μόνο ένα κόμμα ,το κόμμα των Ευρυτάνων» και πλάνταξε η Ευρυτανία στο κλάμα.
Έχει και κοντή μνήμη ο γλυκούλης μου!

Είμαι κεφάτος!

Έμαθα οτι ο Παναγιώτης Ψωμιάδης κατεβαίνει στην Θεσσαλονίκη ως "ανεξάρτητος" και μπορώ να τον ψηφίσω αν και είμαι ΠΑΣΟΚ!.

Έναν φόβο τον έχω!

Ειμαι έτοιμη!

Περιμένω να χτυπήσει το κουδούνι η Σέχτα!

Ανατρίχιασα η γυναίκα μετά την δολοφονία του μπλογκοσυναδέλφου Γκιόλια.

Δεν τους πιάνεις πουθενά αυτούς τους Σεχτάδες.
Καταγγέλλεις την εξουσία σε καθαρίζουν ,δεν την καταγγέλλεις σε ματαξανακαθαρίζουν.
Ε, δεν είναι κατάσταση αυτή!
Ξεκαθαρίστε παλικάρια μου τι θέλετε γιατί μας έχετε μπερδέψει.
Μπορεί να μην λένε TROKTIKO το blog μου, αλλά δεν παύει να είναι blog στο οποίο πετάω ατάκτως ειρημένες σκέψεις και απόψεις.
Λέτε να με λιμπιστεί και εμένα η Σέχτα Επαναστατών και να με κοντύνει κατά 10 πόντους, καθότι γυναικάρα ατελείωτη;
Τι διαφορά έχει το blog μου από το ΤΡΟΚΤΙΚΟ;
Το ένα ήταν του Γκιόλια και το δικό μου είναι .....δικό μου.
Μήπως εγώ δεν χτυπάω την εξουσία αλύπητα σαν τον συγχωρεμένο;
Σαν χταπόδι την κοπανάω την έρμη και τρέμει κάθε ανάρτηση μου.
Για να καταλάβετε για τι μιλάω ,ο ΓΑΠ αν δεν διαβάσει την ανάρτηση μου κάθε πρωί, δεν πάει γυμναστήριο.
Για τέτοια εξάρτηση της εξουσίας από το FOCUS BLOCUS μιλάμε.
Μήπως δεν διαβάζουν και το δικό μου blog,σαν του συγχωρεμένου, χιλιάδες, μην σας πω και εκατομμύρια αναγνώστες;
Μην παρασύρεστε από την ένδειξη του μετρητή επισκεψιμότητας , που κόλλησε στις 2700 επισκέψεις.
Μετρητής είναι, κόλλησε και θέλει τον μάστορα του.
Το θέμα είναι ότι αν θελήσει η Σέχτα να με κατεβάσει από το κρεβάτι στις 5 το πρωί για δική μου υπόθεση είναι πολύ εύκολο επειδή ως αφηρημένη εκ φύσεως, παρατάω κάθε Παρασκευή το τουτού στη θέση του μανάβη στην λαϊκή και κατεβαίνω με το νυχτικό να το μαζέψω μετά το τρελαμένο κουδούνισμα του νταβραντισμένου μανάβη .
Πως να ξεχωρίσω στο θυροτηλέφωνο το μάτι του μανάβη από το μάτι του τρομοκράτη έτσι όπως είμαι με την τσίμπλα στο δικό μου μάτι .Μήπως εχω ξανασυναντήσει τρομοκράτη;
Εδώ που τα λέμε και αυτοί οι ταλαίπωροι Σεχτάδες αν σου χτυπήσουν την πόρτα στις 5 το πρωί, δεν μπορεί ,μια τσίμπλα θα την έχουν και αυτοί στο μάτι.
Για να εξευμενίσω τον μανάβη επιστρέφω στην οικία με 5-6 σακούλες μαναβικής.
Τίγκα στις μελιτζάνες και τα κολοκυθάκια είναι κάθε Παρασκευή το ψυγείο μας.
Γάυτό σας λέω, εγώ δεν γλυτώνω από την Σέχτα.
Θα φύγω άδοξα με το ρόζ νυχτικό, τα μπικουτί στο κεφάλι ,την τσίμπλα στο μάτι και την τελευταία ανάρτηση μισοτελειωμένη.
Τι τραβάμε και εμείς οι bloger-αδες.
Μήπως να ζητήσω φύλαξη από τον Χρυσοχοίδη;

Καλοκαίρι είναι ,ότι θέλω γράφω!

Τέσσερις για ένα αυτοκίνητο;

Εγώ έναν θέλω για τα πιάτα στην κουζίνα!

Ζητάω πολλά;

Κορίτσια έχω θέμα!
Η γυναίκα νοικοκυρά πρέπει να κάνει αυτό που θέλει η αυτό που πρέπει;
Και γιατί χτυπιέμαι έτσι αλύπητα, θα ρωτήσετε.
Γιατί πολύ απλά δεν την αντέχω αυτήν την προκοπή της νεοελληνίδας νοικοκυράς.
Ας φανταστούμε ένα κλασικό ελληνικό φαγοπότι(τραπέζι το λέει η ελληνική κοινωνία) όπου η καλή νοικοκυρά που είναι δούλα και κυρά μαγείρευε όλη την ημέρα(μην σας πώ και δύο μέρες),προετοιμάζοντας ένα δείπνο για φίλους και συγγενείς.
Χωμένη μες την κουζίνα αφήνει την μαγειρική της φαντασία να οργιάσει, και να το τραπέζι έτοιμο με όλα τα καλούδια του κόσμου.
Μέχρι εδώ όλα εξελίσσονται καλά και τις βγάζουμε το καπέλο.
Η καλή νοικοκυρά σερβίρει και το γλυκό και τις ξαναβγάζουμε το καπέλο.
Τα παράξενα της φύσης ξεκινάνε από το σημείο που η οικοδέσποινα μαζεύει τα πιάτα και ...........εξαφανίζεται στα άδυτα της κουζίνας.
Που είναι η νοικοκυρά οεο;
Η ελληνίδα οικοδέσποινα λοιπόν, εχει χ......ς (με το συμπάθιο) τους προσκαλεσμένους και παλεύει στο νεροχύτη με το θηρίο λες και είναι η τελευταία φορά που θα αντικρίσει στοίβα με πιάτα.
Σαν τον μελλοθάνατο που αντικρίζει για τελευταία φορά τα εγκόσμια.
Αν δεν πλύνει ,σκουπίσει και τοποθετήσει τα τεντζερέδια στα ντουλάπια δεν βγαίνει από την κουζίνα .Σαν τον Μπουχέσα ένα πράμα ,που αν δεν τελείωνε τις δουλειές στου Μαξίμου δεν έβγαινε για κοντοσούβλι με τίποτα. Για τέτοια αίσθηση καθήκοντος μιλάμε(του Μπουχέσα βεβαίως,βεβαίως).
Δεν την ενδιαφέρει ότι οι καλεσμένοι εκτός από τον αγαπητό σύζυγο της θα θέλανε να συνομιλήσουνε και με την ίδια.
Αυτή εκεί στο καθήκον ,στην λάντζα.
Θέλει πάση θυσία να δείξει ακούραστη και ευσυνείδητη.
Γιατί μην μου πείτε ότι αυτή η δημιουργική εργασία δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει μετά το ξεπροβόδισμα των προσκεκλημένων.
Κουραστήκαμε που κουραστήκαμε για την προετοιμασία του δείπνου ,τι πειράζει λοιπόν να κουραστούμε λίγο παραπάνω πλένοντας τα πιάτα αργότερα;
Και την χαρά της παρέας γιατί δεν την αναλογίζετε;
Και την δύσκολη θέση των προσκαλεσμένων που την ακούν να βαράει τα τεντζερέδια και την λυπούνται έτσι μοναχούλα που παλεύει με τα θηρία γιατί δεν την σκέφτετε;
Και αυτό το έρμο Savoir Vivre που λέει ότι μια νοικοκυρά που δεν έχει την τύχη να διαθέτει οικιακή βοηθό, πρέπει να οργανώσει σωστά τις κινήσεις της, ώστε να μην τη φάει η κουζίνα, γιατί αυτό είναι αγένεια ,στο βρόντο τα λέει;
Εγώ θα σας τα μαθαίνω όλα;
Λοιπόν κορίτσια κάντε αυτό που θέλετε και όχι αυτό που πρέπει η αυτό που επιτάσσει ο άγραφος κανόνας της προκομμένης νοικοκυράς.
Θέλω να σας ενημερώσω ότι τα δικά μου πιάτα ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκαν που δεν έτυχαν άμεσης περιποίησης .Μια χαρά περνάνε την νύχτα άπλυτα.
Τα έχω εκπαιδεύσει και ξέρουν ότι αν δεν σκάσει μύτη η επόμενη μέρα δεν πρόκειται να ασχοληθώ μαζί τους.
Μωρ ξού, που θα χάσω εγώ την χαρά της παρέας για τα λιγδωμένα πιάτα!

Χατζηδάκης,το άξιο τέκνο της Θεσσαλίας.

        Όταν μεγαλώσω θα πάω για συνέντευξη στην «Αγρογή»
Τώρα εξηγούνται όλα.
Αυτές οι τεράστιες ουρές εξω από το γραφείο(που είναι και ισόγειο) του επονομαζόμενου και άρχοντα των ρουσφετιών ,Χατζηδάκη, έιχαν έναν ιερό σκοπό.
Το γραφείο του «ευπατρίδη της πολιτικής» και πατριώτη μου, είχε μετατραπεί προεκλογικά σε σημείο συγκέντρωσης όλων των αναξιοπαθούντων της Θεσσαλίας ,που ξεροστάλιαζαν με τις ώρες περιμένοντας να δουν αυτό το άξιο τέκνο της πατρίδας και να πάρουν το πολυπόθητο και μαγικό χαρτάκι που θα τους άνοιγε της πόρτες του παραδείσου(sorry,του δημοσίου).

     Καλώς τους υποψήφοιυς εργαζόμενους της«Αγρογής»
      
Κάθε φορά που περνούσα εξω από το γραφείο του (που είναι και ισόγειο) έβλεπα κόσμο να συνωστίζεται και αναρωτιόμουνα πως θα καταφέρει να βολέψει όλη αυτή την λαοθάλασσα.
Χωρίς ντροπή και χωρίς τσίπα άφηνε να ποδοπατείται η αξιοπρέπεια και η υπερηφάνεια ανθρώπων μπροστά από το χαλάκι του γραφείου του ,στο κέντρο της πόλης(που είναι και ισόγειο) δίνοντας ψεύτικες υποσχέσεις ,καθότι το παιχνίδι παιζόταν με σημαδεμένα χαρτιά. Τι ξευτίλα και αυτή. Να έχεις έξω από το γραφείο σου μυριάδες κόσμου και να μην σε νοιάζει τι θα πούν αυτοί που δεν θα σου κάνουν την χάρη να σκουπίσουν τα παπούτσια τους στο χαλάκι του γραφείου σου(που είναι και ισόγειο, και δεν κρύβεται αυτή η λαομάζωξη). Δεν μπορούσα βέβαια να φανταστώ ότι στην λίστα με τους εκλεκτούς του θα έβρισκα και τον ιδιοκτήτη του bar-restaurant «Baccarat» στο οποίο χτυπάμε και κανα σφηνάκι μετά της μεταμεσονύχτιες ώρες, αφού την έχουμε κάνει πρώτα ταράτσα με τα Τρικαλινά κοντοσούβλια .Στο« Baccarat»» βέβαια μπορείς και να γευματίσεις, αλλά ο κύριος Αδάμος την είδε ξαφνικά υψηλή κοινωνία και σου πιάνει και τον κ...ο έτσι και τολμήσεις και γευματίσεις στο χλιδάτο και καρακιτσάτο restaurant του. Χίλιες φορές κοντοσούβλι στου Πανάγου, που και καλοψημένο είναι και σου μένει κανά ευρώ στην τσέπη.


Που πας βρε Καραμήτρο που σε λένε και Αδάμο στο αγροτικό κτηματολόγιο, που η μόνη σχέση που έχεις με το αντικείμενο είναι το αγροτεμάχιο που σου έγραψε ο πατέρας σου και η δυνατότητα που έιχε ο Μαυρογιαλούρος Χατζηδάκης να κάνει τα προεκλογικά του πάρτι στο καρακιτσοχλιδάτο bar-restaurant σου.

Ποιος ηλίθιος σου είπε ότι εγω μπήκα στην «Αγρογή» χωρίς αξιοκρατία;


Θα τους καθαρίσω τους αλήτες!Είχε περισσότερα προσόντα από μένα ο Αδάμος του «Baccarat»;


Τι έπαθες και τρέχεις σαν παλαβή;  Θέλει να με διορίσει ο Χατζηγάκης στην «Αγρογή» και εγώ δεν ξέρω κομπιούτερ!


      Σιγά μην πάω για συνέντευξη στην «Αγρογή»


Τα θερμά μου συγχαρητήρια!Προσληφθήκατε όλες στην «Αγρογή» με σύμβαση αορίστου χρόνου.

Συνταξιούχων διάλογοι

Αμ δε που είναι του εργάτη,του συνταξιούχου είναι!

Ο διάλογος που παραθέτω παρακάτω εκτυλίχτηκε ανάμεσα σε καλοζωισμένο ελληναρά συνταξιούχο ετών 50 και Ελληνίδας εξ Αμερικής ετών 66 η οποία εργάζεται ακόμη και περιμένει να πάρει την σύνταξη της καθότι η μαμά Αμερική θέλει τους εργαζόμενους να βγαίνουν στην σύνταξη όταν εμφανίσουν τα πρώτα σημάδια γήρατος όπως αυξημένη πίεση, οστεοπόρωση ,ανεβασμένες χοληστερίνες, ουρίες και σάκχαρα, η αλλιώς όταν άντρες και γυναίκες κλείσουν τα 66 τους χρόνια.
-δηλαδή εσύ τώρα κάθεσαι και πληρώνεσαι από τα 50 σου -ρωτάει σοκαρισμένη η ελληνοαμερικανίδα.
-γιατί από τα δικά σου τρώω ,από τις εισφορές που έδινα τόσα χρόνια τρώω -απαντάει ο γνήσιος Έλληνας ,με το τσιτωμένο πουκάμισο στην δημοσιοϋπαλληλική του κοιλιά.
-πόσες εισφορές πρόλαβες να καταβάλεις στο ταμείο σου αφού είσαι μόνο 50 ετών και θα πληρώνεσαι μέχρι τα 90 αν έχεις το γονίδιο της μακροζωίας όπως το mother σου. Αν το κάνουν όλοι η Έλληνες, θα τινάξει το πέταλος το έρμο το ταμείο σας ,επιμένει η εργαζόμενη γυναίκα ετών 66 εξ Αμερικής.
-εμείς δεν είμαστε Αμερική που όλοι δουλεύουν σαν σκλάβοι μέχρι τα βαθιά γεράματα .Οι εργαζόμενοι δεν φταίνε που το ταμείο τους τίναξε τα πέταλα. Οι κυβερνώντες φταίνε με τον τρόπο που άσκησαν την εξουσία.
Εμείς με τους αγώνες μας στους δρόμους και τα πεζοδρόμια κατακτήσαμε αυτό το δικαίωμα στην συνταξιοδότηση μας- απαντάει ο αγωνιστής ελληναράς που το μάτι του έχει γυαλίσει.
-δηλαδή αν κλείσω και εγώ τον δρόμο στο Αμέρικα θα μπορέσω να πάρω νωρίτερα την σύνταξη μου -αναρωτιέται σαφώς προβληματισμένη πια η υποψήφια συνταξιούχος εξ Αμερικής.
-τι να σου κάνει το πεζοδρόμιο και ο δρόμος αν δεν κλείσεις και την είσοδο του υπουργείου .
Στην ανάγκη κλείνεις με τούβλα την είσοδο του γραφείου του υπουργού -απαντάει με ύφος 199 καρδιναλίων ο ελληναράς συνταξιούχος.
-o my God.Με τον υπουργό μέσα;
-ε και τι έγινε ;Αν έχει κλειστοφοβία θα υπογράψει πιο γρήγορα την απόφαση .Έτσι κερδίζονται οι μάχες μαντάμ.
-στο Αμερική αν χτίσουμε τον minister στο γραφείο του θα πάμε φυλακή.
-ναι, αν τον χτίσετε την πρώτη φορά μπορεί να έχετε πρόβλημα. Αν τους χτίζεται όμως 30 χρόνια όπως εμείς θα συνηθίσουν και θα υπογράφουν .Όλα μια συνήθεια είναι.
-θέλω να σε ρωτήσω πως μπορεί ένας άνδρας τόσο young να κάθεται και να μην κάνει τίποτα. Πως περνάει το time σου.
-το time μου περνάει μια χαρά .Έναν φραπέ να χτυπήσω στου Βλάσση και έναν espresso στου Λεωνίδα ,πάει η μισή μέρα. Να μην ρίξω και ένα lotto στου Βρασίδα και να παίξω και λίγο χαρτάκι στο καφενείο του Πελοπίδα για το καλό, ε να πως περνάει η μέρα μου .
-δεν στενοχωριέσαι που δεν είσαι παραγωγικός ,ένας τόσο young man.
-μου τα κάνεις πιο λιανά μαντάμ μου, γιατί δεν σε καταλαβαίνω;
-θέλω να πώ, που δεν είσαι παραγωγικός όπως όταν εργαζόσουν
-χα,χα,χα,χα,χα,χα!
-γιατί χαχαχαχαχανίζετε κύριε;
-ΕΣΥ
-εγώ ,γιατί εγώ;
-όχι εσύ ,ΕΣΥ η αλλιώς Εθνικό Σύστημα Υπερκόπωσης. Εκεί δούλευα.
Πάς το πρωί, χτυπάς πέντε φραπέδες και επιστρέφεις στο σπιτάκι σου. Μόνο τα κορόιδα δουλεύουν μαντάμ .Οι υπόλοιποι παίρνουν σύνταξη .Το κατάλαβες επιτέλους;.
-yes.Τα κατάλαβα όλα.

Ηλιακοί συλλέκτες στην Σαχάρα;

Υπάρχει δυνατότητα κάλυψης επ'αόριστον των ενεργειακών αναγκών στην Ευρώπη με άλλες μορφές ενέργειας εκτός από το πετρέλαιο και δεν την κάνουμε πράξη;
Why;
Οι ειδικοί λένε ότι αν καλύψουμε το 0.3% της αχανής Σαχάρας με ηλιακούς συλλέκτες λύνουμε το πρόβλημα της Ευρώπης για πάρα πολλά χρόνια ,μην σας πω και για πάντα.
Τι εμποδίζει την Ευρώπη να κάνει πράξη αυτήν την ιδέα προσφέροντας στις χώρες που έχουν στα εδάφη τους αυτήν την αμμώδη και άγονη περιοχή σημαντικά αντισταθμιστικά οφέλη ,που και αυτές θα βοηθήσει στην ανάπτυξη και η Ευρώπη θα απελευθερωθεί από τον βραχνά του πετρελαίου.
Λένε ότι είναι ακριβές αυτές οι λύσεις.OK.Να το δεχτούμε.
Αλλά και η σημερινή ενεργειακή πολιτική είναι πανάκριβη και έχει ημερομηνία λήξεως.
Αν αναλογιστούμε δε ότι τα εναπομείναντα κοιτάσματα έχουν δυσκολότερη πρόσβαση καθότι βρίσκονται κάτω από τους ωκεανούς δημιουργούνται και η κατάλληλες συνθήκες για ατυχήματα όπως αυτό στον κόλπο του Μεξικού.
Και όπως είπαμε κάποτε θα τελειώσουν .Ενώ ο ήλιος της Σαχάρας δεν προβλέπεται να βάλει λουκέτο.
Αν δεν φροντίσει η Ευρώπη από τώρα να βάλει πλάτη στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, θα είναι πάντα δέσμια των πετρελαϊκών εταιριών.
Όραμα χρειάζεται η Ευρώπη που με τους κοντόφθαλμους Σαρκοζομέρκελδες δεν πρόκειται να τις προκύψει.


  

                            Καλέ, μας χαιρετάς η μας μουντζώνεις;

Μια φορά και έναν καιρό στον μικρό κήπο της Ανδρου, με ντοματιές και πιπεριές εμφανίστηκε ένας μεγαλόσωμος ποντικός και την έκανε συστηματικά ταράτσα με τα προϊόντα του κήπου μας.Το θράσος του ήταν μεγάλο όσο και το μπόι του.
Μετά από το θράσος του να τρώει τις ντομάτες μπροστά στα μάτια μας και να πηγαίνει κουνιστός, λυγιστός να αράξει στο κονάκι του για να χωνέψει ,δεν το αντέξαμε και είπαμε να βάλουμε μια τάξη στον κήπο.Να το παίξουμε ιδιοκτήτες του κήπου βρέ αδελφέ.
Η πρώτη σκέψη ήταν να τον πετροβολήσουμε με έναν ωραιότατο σχιστόλιθο, που τόσους διαθέτει το οικόπεδο. Αντε και τον πετροβολούμε και τον πετυχαίνουμε.
Το τριχωτό πτώμα ποιος θα το μαζέψει για να το παραχώσει. Εγώ η η κολώνα του σπιτιού;
Αμφότεροι δεν φημιζόμαστε για θάρρος και γενναιότητα .
Το αντίθετο θα έλεγα ,καθότι όταν ο Θεός μοίραζε αυτό το προσόν, εμείς μάλλον λείπαμε.

Μετά από ώριμη σκέψη αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε πιο μοντέρνες τεχνικές και προμηθευθήκαμε ειδικούς κόκκινους κύβους ποτισμένους με χημική ουσία οι οποία προκαλεί εσωτερική αιμορραγία σε αυτό το λάθος της φύσης.

Κοίτα που κάνει κοιλιακούς με την φάκα!

Στολίσαμε τον κήπο μας με τους ωραιότατους κύβους και περιμέναμε.
Δεν θα το πιστέψετε αλλά ο ποντικός έρχεται κάθε μέρα, τρώει 3-4 κύβους και πάει για σιέστα στην φωλιά του. 9 μέρες ταΐζουμε αυτό το σιχαμερό πράμα και δεν λέει να τα τινάξει.
Μην γελάτε.Το πρόβλημα είναι μεγάλο καθότι η κολώνα του σπιτιού μου δήλωσε ότι δεν πρόκειται να αγγίξει τις τροφαντές ντοματούλες που με τόσον κόπο φύτεψα.
Για τέτοιο σιχασιάρη μιλάμε. Όχι πως εγώ πρόκειται να κάνω κάτι διαφορετικό.
Την ίδια πετριά έχω φάει και εγώ με τον τρελλοπόντικα, και την ίδια σιχαμάρα.

Όπως καταλαβαίνετε την νύφη θα την πληρώσουν οι ανυποψίαστοι φίλοι και συγγενείς οι οποίοι θα τρώνε τις ντοματούλες μας και θα γλείφονται, γιατί εγώ δεν πρόκειται να πετάξω την σοδιά μου επειδή το θέλει αυτό το τριχωτό έκτρωμα της φύσης.

Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ορκιστώ ότι θα τις πλένω με επιμέλεια.

Αν υποψιαστώ ότι θα ξαναβρώ τον ποντικό μετά την επιστροφή από την Αθήνα στο οικόπεδο να μου βγάζει την γλώσσα δεν θα το αντέξω . Θα τον φάω λάχανο με την μεγαλύτερη πέτρα του οικοπέδου και θα φέρω τον τρελό του χωριού(Μήτσο τον λένε) να μαζέψει το πτώμα του. Τον ταΐζω που τον ταΐζω(τον Μήτσο βεβαίως,βεβαίως) ας κάνει και κάτι χρήσιμο.

Η παροιμία που λέει "οταν λείπει η γάτα, χορεύουν τα ποντίκια" δεν ισχύει στην περίπτωση του δικού μας τρωκτικού. Κοιτάξτε θράσος. Δεν υπολογίζει την παρουσία της γάτας και συνεχίζει ακάθεκτος να μασουλάει το δηλητήριο λες και είναι τυράκι.

Εδώ ταιριάζει το παρακάτω ανέκδοτο:

Τρία ποντίκια τα πίνουν. Το πρώτο:

- Κάθε πρωί, κάνω μια βόλτα στο σπίτι, ότι ποντικοφάρμακο βρω το μαζεύω και το πίνω με τον πρωινό καφέ!

Το δεύτερο:

- Εγώ κάθε πρωί πάω στην ποντικοπαγίδα, την απασφαλίζω, κάνω καμιά τριανταριά πουσάψ με την μπάρα και στο τέλος τρώω και το τυρί.

Το τρίτο τους κοιτάει όλο συγκατάβαση και βαρεμάρα.

- Εγώ θα την κάνω, αρκετά μου τα πρήξατε, πάω σπίτι να γαμήσω τη γάτα.

Λέτε ο ξεδιάντροπος ποντικός να βατέψει την γάτα μας?

Ο νόμος είναι το δίκαιο των billionaires!

Ε, οχι να απεργήσει και το νινί

Διαβάζοντας τον τύπο αλίευσα μία απίστευτη είδηση που αφορούσε την πρώτη απεργία των billionaires(των δισεκατομμυριούχων ντε) στον κόσμο και πιο συγκεκριμένα στην Αυστραλία.
Βγήκαν λοιπόν στους δρόμους με πλακάτ και διαδήλωσαν κατά της έκτακτης εισφοράς στα εισοδήματα τους και της αύξησης της φορολογίας στο 40%.
Μέχρι σε καρότσα ημιφορτηγού σκαρφάλωσε η πιο πλούσια γυναίκα της Αυστραλίας για να εκφωνήσει τον πύρινο αντικυβερνητικό λόγο της.
Επειδή και στην Ελλάδα η κυβέρνηση επέβαλε έκτακτη εισφορά στις επιχειρήσεις και κάτι ψιλοαυξήσεις στα κέρδη τους ,φαντάζεστε να κολλήσουν το επαναστατικό μικρόβιο οι δικοί μας billionaires τι έχει να γίνει?
Να δω εγώ την Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη σκαρφαλωμένη με το δωδεκάποντο στο Datsun του γύφτου να βγάζει πύρινο λόγο κατά της φτώχειας των δισεκατομμυριούχων και τα 12 γυφτάκια του γύφτου να χτυπάνε παλαμάκια, και ας πεθάνω μόνη, καταφρονεμένη και χωρίς ΕΚΑΣ.
Να δω εγώ τον Κόκκαλη κάτω από πλακάτ που να γράφει "η φτώχεια θέλει καλοπέραση αλλά που να την βρείς με έκτακτο φόρο",και ας πεθάνω μόνη, καταφρονεμένη, χωρίς ΕΚΑΣ και χωρίς το δώμα των 12τμ.που σιγοψήνω στους 40°C 7 Κονγκολέζους και 7 Σουδανούς.
Να δω εγώ τον ωραίο Μπρούμελ(τον Άκη ντε) να ξελαρυγγιάζεται φωνάζοντας "κάτω τα χέρια από το φτωχικό της Αεροπαγίτου" και ας πεθάνω μόνη, καταφρονεμένη, χωρίς ΕΚΑΣ και χωρίς την υπόγεια γκαρσονιέρα των 35τμ στην Πατησίων, που νοικιάζω σε 35 Πακιστανούς.
Να δω εγώ την μαμά-Πατίτσα να ξεδιπλώνει πλακάτ στο "Αβέρωφ" με σύνθημα "κάτω ο φόρος από τα μεταξωτά βρακιά.Ενα κομματάκι από το βρακί μας είδατε.Δεν σας δείξαμε και τον κόλο. Είστε όλοι για δέσιμο" και ας πεθάνω μόνη, καταφρονεμένη, χωρίς ΕΚΑΣ και χωρίς το πάρκινγκ που μετέτρεψα σε γκαρσονιέρα και ζούν άνετα και ευρύχωρα 15 Φιλιππινέζες.

ΠΑΜΕ ΒΑΡΣΟΒΙΑ;

Το χθές(1925) και το σήμερα(2010) της Πλατείας Θεάτρου της Βαρσοβίας.

Η απόφαση για το ταξίδι στην Βαρσοβία ήταν δεδομένη, δεν έπαιρνε άλλη αναβολή και έτσι βρέθηκα να σπάω το γουρουνάκι σε χίλια και βάλε κομμάτια, να αναποδογυρίζω το στρώμα της κρεβατοκάμαρας και να παρενοχλώ ασύστολα μία ξεχασμένη κατσαρόλα-κρυψώνα, αναζητώντας τον χαμένο θησαυρό της οικογενείας.

Συνεπικουρούμενη και από γενναίες τονωτικές ενέσεις της κολώνας του σπιτιού ήμουνα έτοιμη να εκδράμω με την υπόλοιπη παρέα(οικογενειακή υπόθεση) για την πρωτεύουσα της Πολωνίας(μην ξεχάσω να αγοράσω καινούριο γουρουνάκι για το επικείμενο ταξίδι της Αμερικής).

Η πτήση charter με την Norwegian ήταν λιτή εως μηδενική σε παροχές, σαν την ελληνική οικονομία ένα πράμα. Προσγειωθήκαμε στην Βαρσοβία με την αυγούλα και καταλήξαμε στο κέντρο της πρωτεύουσας με δύο ταξί και μπροστά από την πολυκατοικία με το νοικιασμένο locum, το οποίο η διαφημιστική εταιρία ονόμαζε βαρύγδουπα,apartment.

3ος όροφος ,ευτυχώς με ασανσέρ και νάμαστε στο ηλιόλουστο διαμέρισμα στην πολυκατοικία της κομμουνιστικής περιόδου της Πολωνίας(όπως λέμε π.χ).

Η κομμουνιστική περίοδος της Πολωνίας μας υποδέχτηκε με τεράστια παράθυρα που πλημμύριζαν με φώς τον χώρο, κλειστοφοβικό WC στο οποίο δεν έπαιρνες μαζί σου την αγαπημένη σου ΝΟΡΑ για να ξεχαστείς καθότι με δυσκολία χωρούσες μόνος σου. Που να βάλεις και την ΝΟΡΑ μέσα. Προέκυπτε απίστευτος συνωστισμός.

Το σπίτι μεγάλο και ανακαινισμένο με δυνατότητα φιλοξενίας 11 ατόμων.

Η παρέα μας αριθμούσε 7 άτομα και έτσι απλωθήκαμε στον χώρο.

Α όλα και όλα. Έχω να πω τα καλύτερα για τα πολυκαταστήματα του IKEA.
Κάθε ενοικιαζόμενος χώρος στις πρώην ανατολικές χώρες διαθέτει έπιπλα μόνο από το IKEA.Του IKEA γίνεται στις μετακομουνιστικές κοινωνίες.

Μιλάμε για κανονική IKEOMANIA.Καμία έκπληξη, ξέρεις εκ των προτέρων όλη την διακόσμηση του σπιτιού. Μέχρι και το χρωματιστό πάπλωμα μου βρήκα πάνω στο κρεβάτι. Έτσι για να μην πάθω πολυπολιτισμικό σόκ χωρίς τα οικία αντικείμενα.

Είδα το πάπλωμα που εχω στο σπίτι μου και χαλάρωσα η γυναίκα. Αφού μπερδεύτηκα και έψαχνα την κολώνα κάτω από το πάπλωμα. Μεγάλο πράγμα η δύναμη της συνήθειας.

Τι μας νοιάζει όμως εμάς από πού αγόρασαν τα έπιπλα?

Μήπως πρόκειται να μετακομίσουμε στο apartment?
Τακτοποιηθήκαμε και ξεχυθήκαμε στην Βαρσοβία για να την γνωρίσουμε.

Ένας πρωτότυπος τρόπος για επαιτεία. Μαζευόμαστε 3-4-5,αράζουμε στον δρόμο, οχυρωνόμαστε πίσω από 5-6-7 σκύλους, και τοποθετούμε 3-4-5 πανεράκια που γράφουν "υπέρ των σκύλων" και εκεί τοποθετούν τον οβολό τους πάσης φύσεως φιλόζωοι.

Μπροστά στην εφευρετικότητα των πολυμήχανων Πολωνών λύγισα και ακούμπησα και εγώ τον οβολό μου. Δεν θα με λυγίσει εμένα το ΔουΝουΤου είπα και άδειασα μπροστά στην μούρη ενός σκύλου το πορτοφόλι μου με τα υπόλοιπα από το σπασμένο γουρουνάκι.

Η Πολωνία αυτήν την περίοδο κυριολεκτικά παλεύει με το υγρό στοιχείο αφού ξεχείλισαν τα περισσότερα ποτάμια της πλημυρίζοντας τεράστιες εκτάσεις γης.

Στην Βαρσοβία οι Πολωνοί κρατούσαν από έναν χάρακα και μετρούσαν νυχθημερόν το ύψος των υδάτων του ποταμού Βίστουλα που αγρίεψε μετά της έντονες βροχοπτώσεις και απειλούσε να πηδήξει τα αναχώματα και να κάνει το μαγαζί καλοκαιρινό.

Η πρωτεύουσα είχε κηρυχτεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης με όλον τον κρατικό μηχανισμό επί ποδός και τον ταλαίπωρο και συμπαθέστατο πρωθυπουργό Tusk να τρέχει αξύριστος από φράγμα σε φράγμα σε όλο το νότιο κομμάτι της Πολωνίας που βρίσκεται κάτω από το νερό.

Η Βαρσοβία είναι μία πανέμορφη πόλη.

Απλώνεται στις δύο όχθες του ποταμού Βίστουλα που όταν έχει τις κακές του (ευτυχώς σπάνια) πηδάει το μαντράκι (ανάχωμα) και ξεχύνεται στην πεδιάδα.

Η πόλη είναι άνετη και ξεκούραστη, και ακόμα ο πλέον άπειρος ταξιδιώτης θα βρει εύκολα τον δρόμο του χρησιμοποιώντας ελάχιστα τον χάρτη.

Πως τα καταφέρανε αυτοί οι λαοί και έχουν πόλεις ανθρώπινες, με εκπληκτική ρυμοτομία και με σεβασμό στην πολιτιστική κληρονομιά δεν μπορώ να καταλάβω.

Πως δεν πήραν το δικό μας παράδειγμα να γεμίσουν τις πόλεις τους με πολυκατοικίες που είναι στριμωγμένες η μία δίπλα στη άλλη με αποτέλεσμα να τηγανίζεις κεφτεδάκια στην Κυψέλη και να "τρώει " όλη η γειτονιά. Δεν κάνω πλάκα.

Όταν παλαιότερα έμενα σε πυκνοκατοικημένη περιοχή της Αθήνας και τόλμησα να τηγανίσω καλαμαράκια ,μου την έπεσε η εγκυμονούσα γειτόνισσα μετά του συζύγου, αξιώνοντας να μοιραστούμε τα καλαμαράκια καθότι η εγκυμονούσα δεν άντεξε την μυρωδιά που διαχεόταν στον ακάλυπτο και αξίωσε να κάνουμε δίκαιη μοιρασιά.

Τι να κάνω. Να αρνηθώ σε μία εγκυμονούσα που είχε γυαλίσει το μάτι της;

Το περίεργο ήταν ότι είχε γυαλίσει και το μάτι του συζύγου.

Τα μετρήσαμε λοιπόν ένα,ένα (τα καλαμαράκια ντε) και τα μοιράσαμε δίκαια.
Επιστροφή στην Βαρσοβία.

Εκείνο που ζηλεύω ιδιαίτερα είναι τα πάρκα τους. Τεράστιες εκτάσεις με περιποιημένα δέντρα, λουλούδια και γκαζόν. Και η καθαριότητα απίστευτη.
Όπως λέμε Πεδίον του Άρεως, καμία σχέση. Και οι ροχάλες; Μα ούτε μια να κάνεις τσουλήθρα; Τι ξενέρωτος λαός.
Περιδιαβαίνοντας το κέντρο της πόλης βλέπεις το επιβλητικό οικοδόμημα που δεσπόζει πάνω από την πόλη και είναι το Μέγαρο Πολιτισμού και Επιστημών που χτίστηκε από τους Ρώσους ως δώρο στον πολωνικό λαό το 1955, και που τόσα αντιφατικά σχόλια έχει προκαλέσει
Δωράκια οι Ρώσοι σους Πολωνούς, φοβερό μίσος και απέχθεια για την χώρα του Στάλιν οι Πολωνοί. Δεν κατάφεραν να τους καλοπιάσουν ούτε με αυτό το επιβλητικό οικοδόμημα οι Ρώσοι. Τους προκαλούσε συναισθήματα υποδούλωσης αυτό το πανύψηλο κτίσμα. Και το κάλυπτε μυστήριο την εποχή της ρωσοπαντοκρατορίας.

Αφού δεν το γκρεμίσανε στην επαναστατική έξαρση της εποχής(έπαιζε και αυτή η ιδέα) σχεδιάζουν να το κάνουν η σύμβολο νίκης της αλήθειας απέναντι στην κομμουνιστική προπαγάνδα της εποχής, η όπως απλά λένε άλλοι να μείνει ως έχει δηλαδή χώρος των γραμμάτων και της τέχνης, χωρίς πολιτικά υπονοούμενα.

Η απόψεις για την αρχιτεκτονική του δομή διίστανται εξ ου και το ανέκδοτο που κυκλοφορεί στην Πολωνία για το οικοδόμημα που λέει:
-Από ποιο σημείο έχουμε την καλύτερη θέα της Βαρσοβίας;
-Από τον 30ό όροφο του Μεγάρου Πολιτισμού και Επιστημών
-Γιατί από εκεί;
-Γιατί από το 30ό όροφο δεν φαίνεται το Μέγαρο.
Το καλό με το  Μέγαρο είναι ότι καθώς είναι ορατό από παντού αποκλείεται να χάσεις τον προσανατολισμό σου. Ούτε πυξίδα να ήταν.


Εχω και κάτι ακόμη από το Μέγαρο.

Σε άγαλμα του Μεγάρου παρουσιάζεται ένας νέος κρατώντας ένα βιβλίο στο χέρι.

Όπως λέμε μάθε παιδί μου γράμματα η ξεστραβώσου να δεις το φώς το αληθινό κλπ.κλπ.
Θέλετε να πλησιάσουμε να δούμε ποια ήταν η πρόταση των Ρώσων για ξεστράβωμα του πολωνικού λαού;
Marx,Engels και Lenin ήταν η πρόταση των Ρώσων.
Καλός ο Marx και Engels και το Κομμουνιστικό Μανιφέστο τους, καλός και ο Lenin με τα Άπαντα του

αλλά που πάς βρε Καραμήτρο να κοτσάρεις σε έναν λαό θαρραλέο και ατίθασο την τρoϊκα  σαν πρόταση για την παιδεία του;

Έναν ειδικό στην μαζική ψυχολογία να ρωτούσαν, θα τους απέτρεπε από αυτό το ατόπημα. Χάθηκε να βάλεις έναν Σωκράτη, Πλάτωνα η Επίκουρο που να παραπέμπει τον πολωνικό λαό σε κλασικές και διαχρονικές αξίες;
Όταν βρίσκεσαι στην Βαρσοβία είναι απαραίτητο εως επιβεβλημένο να επισκεφτείς την παλιά πόλη η οποία καταστράφηκε κατά 80% κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και ανοικοδομήθηκε πάνω στα παλιά της πρότυπα διατηρώντας τα μπαρόκ και γοτθικά στοιχεία.
Και εδώ ακριβώς συντελέστηκε ένα απίστευτο θαύμα που δείχνει την ψυχή αυτού του λαού καθώς όλος ο λαός έσκυψε πάνω από τα συντρίμμια της πόλης τους και εντός 14-άρων ετών και με την ανιδιοτελή και εθελοντική προσφορά του επέστρεψε την χαμένη αξιοπρέπεια και τα παλιά μεγαλεία στην βαθιά πληγωμένη πόλη τους.
Από το Plac Zamkowy ( πλατεία του παλατιού) εισβάλουμε στην Παλαιά Πόλη με τον καθεδρικό ναό του Αγίου Νικολάου να δεσπόζει και την πιο γλυκιά πλατεία της Βαρσοβίας με το σύμβολο της πόλης την Σειρήνα να στέκεται στο κέντρο εκεί που κάποτε υπήρχε το Δημαρχείο. Όταν το επιτρέπει ο καιρός έχουμε και τραπεζάκια έξω για καφέ και μηλόπιτα(szarlotka την λένε οι Πολωνοί) για την οποία εγώ δίνω και την ψυχή μου.
Και αν βάλεις και παγωτό από πάνω γίνομαι χαλί να με πατήσεις.
Φεύγουμε από την παλιά πόλη και πάμε Łazienki δηλαδή το καλοκαιρινό καταφύγιο των βασιλιάδων.
Γενικώς στην διαδρομή από την παλιά πόλη μέχρι το καλοκαιρινό παλάτι που έχει συνολικό μήκος 4χλμ. συναντάς τα πιο αξιόλογα μνημεία της Βαρσοβίας όπως το μνημείο του ποιητή Adam Mickiewicz το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και άλλα.
Το Παλάτι Λαζιένκι που βρίσκεται στην κατάληξη της διαδρομής είναι ένα από τα ωραιότερα αξιοθέατα όχι μόνο της Βαρσοβίας αλλά και ολόκληρης της χώρας. Το πρώην καλοκαιρινό καταφύγιο των βασιλιάδων περιλαμβάνει, εκτός από το κυρίως παλάτι, ένα τεράστιο πάρκο κι ένα αξιόλογο αμφιθέατρο όπου τις Κυριακές του καλοκαιριού δίνονται συναυλίες με έργα του Σοπέν. Αλλωστε ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του πάρκου είναι αφιερωμένο στον διάσημο Πολωνό μουσουργό.
Καθώς περιδιαβαίναμε τον χώρο αναρωτήθηκα γιατί εμείς δεν κάνουμε το ίδιο με τα θερινά Ανάκτορα Τατοϊου. Μήπως επειδή φοβόμαστε μην χαρακτηριστούμε βασιλικοί;
Οι πολωνοί γιατί δεν φοβούνται και πολύ απλά θεωρούν ότι αυτή είναι η πολιτιστική τους κληρονομιά. Δεν ήταν όλοι η βασιλιάδες τους αθώες περιστερές και όμως η ιστορία τους συμπεριλαμβάνει στα κιτάπια της αναφέροντας τις αρετές τους και τα αρνητικά τους. Έτσι απλά.
Γιατί εμείς αρνούμαστε να εκμεταλλευτούμε τα καλά αυτής της ιστορικής περιόδου που είναι τα κτίσματα που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν τουριστικά.
Τι κόμπλεξ και αυτό.
Αξίζει να σας παρουσιάσω τους κανόνες λειτουργίας του τεράστιου πάρκου που βρίσκεται το θερινό παλάτι των βασιλιάδων γιατί μου έκανε εντύπωση ότι αυτά που αναφέρει, τηρούνται στο ακέραιο.
-απαγορεύεται να ψαρεύεις στην λίμνη που έχει κάτι τροφαντούς κέφαλους ,να με το συμπάθιο, να σκαρφαλώνεις στα δέντρα, να βγάζεις τον σκύλο για χέσιμο, να κάνεις πατίνι, ποδήλατο και να πατάς το γκαζόν.
Αυτό που επετράπη τελευταία είναι το τζόκινγκ σε συγκεκριμένες ώρες.
Τελειώνοντας σας συνιστώ ανεπιφύλακτα ένα ταξίδι στην Βαρσοβία γιατί και κοντά είναι(2.5 ώρες) οι τιμές εστίασης είναι προσιτές και τα ξενοδοχεία πολλά και με προσιτές τιμές και αυτά.


Και τώρα κάτι άσχετο!
Αυτό που θα δείτε παρακάτω, όσοι το δείτε είναι απίστευτο.
Η Πολωνία προετοιμάζεται πυρετωδώς για προεδρικές εκλογές.
Μετά τον τραγικό θάνατο του Προέδρου Lech Kaczynski θα εκλέξει τον νέο της Πρόεδρο στις 20 Ιουνίου 2010.
Οι υποψήφιοι άπειροι.23 ζωή να έχουν.
Και τα πιο απίθανα κόμματα κατεβάζουν τους δικούς τους υποψήφιους.
Σας παρουσιάζω παρακάτω ένα απίθανο video που δείχνει τον ανελέητο αγώνα που διεξάγεται με όλα τα μέσα, που ενίοτε είναι και αθέμιτα.
Ο κύριος με το παπιγιόν είναι ένας εκ των 23 υποψηφίων για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας (άκου 23 υποψήφιοι) και έχει ραντεβού για συνέντευξη με δημοσιογράφο έτοιμο να τον παγιδέψει και να τον ρεζιλέψει.
Στο ραντεβού λοιπόν με τον υποψήφιο ο δημοσιογράφος προσκαλεί και την ηλικιωμένη "θεία" του, που υποτίθεται είναι από τους ένθερμους υποστηρικτές του, ερωτευμένη με τον υποψήφιο και ελαφρώς χαμένη στο διάστημα η αλλιώς σαλεμένη η αλλιώς "χάνει λάδια".





Ο δημοσιογράφος βρίσκοντας διάφορες προφάσεις όπως το παράνομο παρκάρισμα του αυτοκινήτου του ,αφήνει τον χαζοχαρούμενο υποψήφιο μόνο του με την "θεία" και εκτυλίσσονται κωμικοτραγικοί διάλογοι και αστείες καταστάσεις με τον υποψήφιο να εκτίθεται ανεπανόρθωτα. Η "θεία" κάνει μέχρι μάσκα προσώπου με κρασί μπροστά στον εμβρόντητο υποψήφιο.
Και αν νομίζετε ότι ο κύριος Janusz Korwin Mikke (ο υποψήφιος ντέ) ξανασκέφτηκε την υποψηφιότητα του, κάνετε λάθος. Προχωράει ακάθεκτος σκορπώντας άπειρο γέλιο.
Φαντάζεστε να συνέβαινε ένα παρόμοιο περιστατικό, δηλαδή καθαρή παγίδευση ενός υποψηφίου προς τέρψη των πολιτών , στην Ελλάδα;

Φαντάζει αδιανόητο.

"Θεία" και δημοσιογράφος θα είχαν να αντιμετωπίσουν όλες τις δημοκρατικές και μη δυνάμεις του τόπου και όπως πάντα, μία, μία τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ.

Όπα της οι Πολωνοί. Ήταν να μην πάρουν φόρα.

Η ελευθερία έκφρασης τους βάρεσε στο κεφάλι και άντε να τους μαζέψεις.

ΑΧ, ΑΥΤΗ Η ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΦΙΛΑΡΕΣΚΕΙΑ

Τι έκπληξη έπρεπε να ένιωσαν οι αρχαιολόγοι όταν με τις ανασκαφές τους στις αρχές του αιώνα(Φαιστός,Κνωσός,Μάλια,Ζάκρος) ανακάλυπταν τον μινωικό πολιτισμό που όταν ξεπρόβαλε από τα βάθη του παρελθόντος φάνηκε ένας νέος κόσμος, μυθικός, άγνωστος ως τότε,μα απέραντα γοητευτικός.

Εκτός από τον τρόπο ζωής τους οι αρχαιολόγοι ανακάλυπταν ότι η θερμή μεσογειακή φύση των κατοίκων τους δημιουργούσε την ανάγκη για ζωή κοσμική και πρόσχαρη.

Αγαπούσαν τις γιορτές, τις τελετές, τον χορό και τα τραγούδια.

Η γυναίκες τους είχαν δεσπόζουσα θέση στην κοινωνία,

Οι αρχαιολόγοι αναφέρουν «φαντάζεται κανείς τις γυναίκες τους να είναι γεμάτες φιλαρέσκεια και χάρη. Τις φαντάζεται κανείς να ζουν στα κομψά και απλά επιπλωμένα σπίτια τους, δροσερά το καλοκαίρι και θερμασμένα το χειμώνα, με κινητά μαγκάλια, με δωμάτια ολόφωτα και άλλα μισοσκότεινα που ακόμα και τη μέρα πρέπει να φωτίζονται από τους λύχνους και βλέπει ότι ιδιαίτερη φροντίδα τους είναι η ομορφιά τους. Το νερό που κυλά άφθονο στα διαμερίσματα τους δείχνει πως ήξεραν ότι η κύρια βάση της ομορφιάς είναι η καθαριότητα. Έπειτα έρχεται η σωματική άσκηση, που δίνει στο σώμα νεανική ευλυγισία, χάρη και κομψότητα. Οδηγούν ίσως τα άρματα, παίρνουν μέρος στα ακροβατικά γυμνάσια με τον ταύρο και συμμετέχουν πάντα στις γιορτές, στις τελετές και στα συμπόσια. Αντίθετα με ότι συνέβαινε στην αρχαία Ελλάδα που η γυναίκα ήταν κλεισμένη στα βάθη του σπιτιού ή μινωίτισσα είναι πανταχού παρούσα. Η αβρότης των κυριών του μινωικού κόσμου τις τοποθετεί στις πρώτες θέσεις όταν γίνονται δημόσιες συγκεντρώσεις. Φτάνουν με φορεία, που τα κρατούν δούλοι και κατεβαίνουν απ΄αυτά κομψές και αρωματισμένες, γεμάτες πρόσχαρη διάθεση. Στις τοιχογραφίες προβάλλουν φλύαρες και κοσμικές ενώ περιμένουν την έναρξη κάποιας τελετής. Άλλοτε πάλι στα ήσυχα σαλόνια των μεγάρων καθισμένες ώρες γαλήνιες, κεντούν ή παίζουν ζατρίκιο. Η επαφή με το άλλο φύλο τονώνει τη γυναικεία τους φιλαρέσκεια. Από τα ειδώλια μας είναι γνωστή η μινωική μόδα. Η κεντρική αρχή της είναι να τονίσει τη θηλυκότητα και τις καμπύλες του σώματος. Οι φούστες των φορεμάτων, είναι πλούσιες, πολύχρωμες, με πολλά βολάν, άλλοτε με μεγάλες πιέτες, άλλοτε ολοκέντητες, άλλοτε με ζώνες πλατιές που δένουν σε φιόγκους ή σφίγγονται στη μέση. Το κορσάζ πολύ στενό αφήνει συνήθως το στήθος γυμνό, έχει κοντά μανίκια και στολίζεται με κορδέλες, κεντήματα και κάποτε με πανύψηλους γιακάδες. Συχνά φορούν καπέλα και έχουν πάντοτε πλούσια μαλλιά χτενισμένα πολύπλοκα και στολισμένα με κοσμήματα. Πλούσιες και φτωχές τρελαίνονται για τα κοσμήματα, ακριβά ή φτηνά. Συχνά όταν κυκλοφορούν ξυπόλυτες στα γυαλισμένα αστραφτερά δάπεδα των σπιτιών τους έχουν βραχιόλια στα πόδια τους. Φυσικά άλλοτε φορούν παπούτσια και αυτές οι θερμές μεσογειακές γυναίκες είναι βέβαιο πως βάφουν τα χείλη, το πρόσωπο, τα νύχια των χεριών και των ποδιών τους ίσως και τα μαλλιά τους, όπως και οι μεταγενέστερές των Αρχαίες Ελληνίδες».

Βουτιά στον χρόνο αναγκάστηκα να κάνω για να αποδείξω ότι η φιλαρέσκεια των γυναικών δηλαδή η ανάγκη να φαίνονται όμορφες και να καλλωπίζονται, είναι ανάγκη διαχρονική, και όχι μόδα σημερινή.
Ακόμη και οι γυναίκες της Άπω Ανατολής που φυλακίζονται στους τοίχους του σπιτιού τους και δεν τους επιτρέπεται να βγούνε έξω, βρίσκουν τρόπο να ενισχύσουν την γυναικεία φιλαρέσκεια τους κάτω από το τσαντόρ.
Προσάπτοντας την ματαιοδοξία στη γυναικεία φιλαρέσκεια οι παμπόνηροι έμποροι καλλωπιστικών μας πλημμυρίζουν με τα προϊόντα τους.
Και καλά κάνουν και πολύ καλά κάνουμε και εμείς οι γυναίκες που καλοδεχόμαστε τα αστραφτερά στολίδια τους.Τα θέλουμε, είναι στην φύση μας και δεν δεχόμαστε κηρύγματα στο όνομα της επιβαλλόμενης(όπως λένε κάποιες και κάποιοι) εμφάνισης και συμπεριφοράς.
Όχι κανείς δεν μας την επιβάλλει. Μόνες μας την αναζητούμε.
Το θέμα είναι να μην εθιστούμε στα πρότυπα τύπου photoshop αλλά να καλλιεργήσουμε το δικό μας προσωπικό στυλ.
Το φύλλο μας είναι από την φύση του φιλάρεσκο και η αποδοχή από τους άλλους προσφέρει μια ιδιότυπη ηδονή.
Ακόμη και το άξεστο κομπλιμέντο του νταβραντισμένου νταλικέρη (τι είσαι εσύ μανάρα μου) μας την ενισχύει και έχει την αξία της.
Το πρόβλημα είναι που θα βρούμε νταλικέρη.


Όταν μια γυναίκα λέει «Χάλια είμαι σήμερα. Δεν βλέπομε. Κοίτα ρυτίδα και κακό» δεν περιμένει να ακούσει «Πράγματι.Εχεις το μαύρο σου το χάλι» αλλά «Που τις βλέπεις καλέ τις ρυτίδες. Μεγεθυντικό φακό χρησιμοποιείς κάθε πρωί? »
Έχει ανάγκη λοιπόν το ψέμα και ας γνωρίζει πολύ καλά ότι οι ρυτίδες κάνουν πάρτη στο
πρόσωπο της.
Αυτό που πρέπει να βάλουμε στην ζωή μας είναι μια τόσο μικρή και τόσο θαυματουργή λέξη: το μέτρο!!!
Ας κρατήσουμε λοιπόν μια ισορροπία λέγοντας ΟΧΙ στην ομοιομορφία, στις υπερβολές και στα πρότυπα.

Εμείς οι γυναίκες εκστομίζουμε αβίαστα ένα μεγάλο ψέμα. Καλλωπιζόμαστε λέμε για τον εαυτό μας και όχι για τους άλλους.

Και όμως για όλους τους άλλους εκτός από τους εαυτούς μας καλλωπιζόμαστε.

Και όποια γυναίκα πει το αντίθετο δεν είναι ειλικρινής. Έχουμε ανάγκη να κρινόμαστε, είναι το οξυγόνο μας.

Και κυρίως από το ίδιο φύλο. Ναι από το ίδιο το φύλο μας. Γιατί ξέρουμε πολύ καλά οι πονηρές ότι το φύλο μας είναι αυτό που ξέρει να εκτιμήσει την εμφάνιση μας.

Οι άντρες αλλού εστιάζουν το βλέμμα τους.

Οι κακεντρεχείς λένε ότι η φιλαρέσκεια μας είναι προϊόν με ημερομηνία λήξης.

Ναι έτσι ακριβώς είναι, αλλά το προϊόν μέχρι να λήξει πρέπει να καταναλώνετε.