ΚΛΙΚΑΡΟΥΜΕ!ΔΕΝ ΛΟΥΦΑΡΟΥΜΕ!

Friday, September 30, 2011

Bay,Bay Amerika!

Ντρίιιιιιν!
Hallo xristin,τι γίνετε στο Ελάντα και γιατί δεν ήρθατε this year στο Αμέρικα;
-Αμέρικα, Αμέρικα,για θύμισε μου τι είναι αυτό;
-Are you feel good,xristin;
-Ναι καλέ. Μια χαρά είμαι. Μήπως Αμέρικα ονομάζεις αυτό το μεγάλο κράτος με τα μεγάλα αυτοκίνητα και τα μεγάλα shopping center που είναι πατρίδα του Τσάκ Νόρις και που την ανακάλυψε ο Κολόμβος και έχτισε εκεί την καλύβα του ο μπάρμπα Θωμάς;
-Τι έπαθες;You forgot Αμέρικα;Αφού εσείς every year μας επισκεπτόσασταν και μάλιστα κάνατε και shopping therapy. Do you remember;
-Κάτι θυμάμαι, αλλά πολύ αμυδρά γιατί η πατρίδα μου μου έδωσε εντολή να κάνω delete αυτά που ήξερα μέχρι τώρα,και εγώ που αγαπάω την πατρίδα μου έκανα delete ξεχνώντας να κάνω copy,και κατάντησα tabula rasa (άγραφος πίνακας καλέ!)
-Ξέρεις εδώ στην Ελλάδα έχουμε οικονομική κρίση και είναι δύσκολα τα πράγματα.
Το λέω σε σένα που τρέχει στις φλέβες σου ένδοξο ελληνικό αίμα,άσχετα αν τα ελληνικά σου είναι για κλάματα και από Τριανταφυλλιά μου έγινες Rosalyn ,αλλά never mind, αλλού ήθελα να καταλήξω και χάθηκα ,α το βρήκα τι ήθελα να πω, δηλαδή ότι για κλάματα είμαστε και εμείς,αλλά έχουμε την υπερηφάνεια που μας ξέμεινε από την π.κ (προ κρίσης) εποχή και δεν θέλουμε να μας λυπούνται τα εγγόνια του μπάρμπα Θωμά.
Γιαυτό σε παρακαλώ ζήτα εκ μέρους μου συγνώμη και δικαιολόγησε με στους κολλητούς μου Tommy Hilfiger,Ralph Lauren,Gap,Donna Karan,Liz Claiborne και λοιπές καπιταλιστικές δυνάμεις για την απουσία μου από τα ράφια με τα καλούδια τους.
Δεν γίνεται η κυρία Κανέλλη να κυκλοφορεί με μια μπλε σακούλα με τα άκρως απαραίτητα, όπως γάλα και ψωμί και εγώ να ακουμπάω τον οβολό μου σε καπιταλιστικούς πορδοκόφτες και δη Αμερικάνικους.
Στην ανάγκη κοπάνα και κανά ψέμα για να μην χάσουμε και τα υπολείμματα της εθνικής μας υπερηφάνειας,γιατί για μια υπερηφάνεια ζούμε ,και πες τους ότι η xristin δεν την γλύτωσε την ψυχωσική κατάθλιψη και ακούει φωνές και μάλιστα ισχυρίζεται ότι άκουσε τον Καραμανλή να μιλάει ,ενώ αυτός έχει βάλει βουλοκέρι στο στοματάκι του και δεν του παίρνεις λέξη.
Εναλλακτικά πες τους για αιμορροΐδες σε έξαρση,σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου,ποδάγρα,και
και αν δεν πιάσει και αυτό,ε πες τους ότι τα καναρίνια της xristin έπαθαν Διάταση Πρόλοβου με αποτέλεσμα να χάνουν βάρος,να ξερνάνε ολημερίς,να έχουν αχώνευτες τροφές στα σκατά(sorry περιττώματα) και να ζέχνουν τα χνώτα τους. Η θεραπεία που σύστησε ο κτηνίατρος είναι η συνεχής αξιολόγηση των σκατών(sorry περιττωμάτων) των πουλιών,μετά από χορήγηση αντιβίωσης,και έτσι η xristin δεν μπορεί να κάνει ρούπι μέχρι να συνέλθουν τα καναρίνια. 
Ο χρόνος αποθεραπείας των καναρινιών μπορεί να είναι μακρύς και δύσκολος.
Αυτά Rosalyn και να ξέρεις οτι στα χέρια σου εναποθέτώ την υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού.
Και όπως είπε ο Καβάφης Rosalyn «Η Ιθάκη σ΄έδωσε τ΄ωραίο ταξίδι
                                        Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στο δρόμο
                                         Αλλά δεν έχει να σε δώσει πια »
-xristin,χτίσατε σπίτι και στην Ιθάκη;
-Ναι,και στην Κεφαλλονιά,την Νάξο και την Σύρο!
Bay,Bay Rosalyn!




Bookmark and Share

Thursday, September 22, 2011

Εσείς ποια χρεοκοπία διαλέγετε;


Ο καλός μου φίλος ΝΕΡΩΝ είναι αυτό που λέμε  ψυχρός δολοφόνος όταν κάνει ανάλυση που αφορά οικονομικά θέματα.

Κάθε μέρα τον παίρνω τηλέφωνο και κλαψουρίζω για τις κομμένες συντάξεις και μισθούς και κάθε φορά τον ρωτάω μέχρι που μπορεί να φτάσει η κατρακύλα μας.
Προχθές ο ΝΕΡΩΝ τα πήρε κρανίο και μου είπε θέλεις να σου πω την αλήθεια η να σε καλοπιάσω σαν τους "αγανακτισμένους" και ακόμη μου είπε « πάψε επιτέλους να κλαψουρίζεις,διάβασε το mail που σου στέλνω και άσε με ήσυχο να ρίξω κανάν ύπνο»,η κοινώς μου τα ζάλισες xristin.
Και μου έστειλε ένα κείμενο με τον τίτλο "Τρία πουλάκια κάθονταν" η αλλιώς" Οι τρεις μορφές της χρεοκοπίας".
Μου είπε επίσης ψυχραιμία xristin,πως κάνεις έτσι(σας είπα είναι ψυχρός δολοφόνος ο άνθρωπος) και μετά με πάτωσε λέγοντας οτι "αν με ξαναξυπνήσεις στις 3 η ώρα την νύχτα να με ρωτήσεις τι θα σου κόψουν,ορκίζομαι ότι εγώ με τα ίδια μου τα χεράκια θα σου κόψω τον κώλο"
Σας παραθέτω το κείμενο του (εννοείται ότι δεν τον ρώτησα αν γουστάρει να το κοτσάρω στο blog μου) για να καταλάβουμε όλοι επιτέλους με πολύ σαφή τρόπο τι επιλογές έχουμε σαν χώρα μπροστά μας,καθότι μπορεί ο ΝΕΡΩΝ να είναι στριμμένο άντερο αλλά τα οικονομικά τα παίζει στα.... ποδαράκια του.Από εκεί και πέρα σας αφήνω να κάνετε εσείς την επιλογή της μορφής χρεοκοπίας που θέλετε για την πατρίδα μας.
Εννοείται ότι μετά το mail του καλού φίλου τόριξα και εγώ στον ύπνο γιατί θεώρησα ότι δεν μου μένει τίποτα άλλο να κάνω και επιτέλους σταμάτησα το κλαψούρισμα.
Σας εύχομαι......... καλή επιλογή!
Πάμε λοιπόν:

"Τρία πουλάκια κάθονταν" η αλλιώς" Οι τρεις μορφές της χρεοκοπίας".



1.ΑΣΥΝΤΑΚΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ
Η πλέον απευκταία μορφή χρεοκοπίας είναι η λεγόμενη ασύντακτη (άτακτη) χρεοκοπία ( disorderly default ), η οποία εν μέσω πανικού , γίνεται βίαια και χωρίς να δίνεται χρόνος προετοιμασίας στους πολίτες ή στο τραπεζικό σύστημα προκειμένου να αντιδράσει. Η άτακτη χρεοκοπία αναφέρεται σε περιπτώσεις κρατών που δεν μπορούν να εκπληρώσουν τις δανειακές τους υποχρεώσεις .Συνήθως εκδηλώνεται με μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα Οι κυριότερες επιπτώσεις μιας άτακτης χρεοκοπίας είναι η κατάρρευση των οικονομικών συναλλαγών (αύξηση ηθικού κινδύνου στην οικονομία), η πτώχευση πολλών τραπεζών και η απότομη αύξηση της ανεργίας. , θα πρέπει να σημειώσουμε πως η μείωση του δανειακού βάρους που συνεπάγεται η ασύντακτη χρεοκοπία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές εθνικές περιπέτειες καθώς και στην αλλαγή του πολιτικού σκηνικού αλλά και του μοντέλου οικονομικής κατάστασης μιας χώρας μετά την εμφάνιση μιας τεράστιας στρατιάς νεόπτωχων πολιτών ,                            
 2.ΤΑΚΤΙΚΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ
Στην τακτική (συντεταγμένη) χρεοκοπία ( orderly default ) ενός κράτους τα αίτια είναι ουσιαστικά τα ίδια όπως και στην ασύντακτη χρεοκοπία. Όμως, στην περίπτωση αυτή, η χρεοκοπία μπορεί να αποτελεί και μια στρατηγική επιλογή του κράτους που την εφαρμόζει. Με άλλα λόγια, είτε από την πλευρά του δανειστή είτε από την πλευρά του δανειζομένου είτε και από τις δύο ενδεχομένως , να αναπτυχθεί μια οργανωμένη συλλογιστική αθέτησης των δανειακών υποχρεώσεων του κράτους. Το κύριο χαρακτηριστικό της τακτικής χρεοκοπίας είναι ο χαρακτήρας της συναίνεσης μεταξύ δανειστή και δανειζομένου, ο οποίος μπορεί να εξασφαλίσει και μια πιο γρήγορη επάνοδο στις διεθνείς αγορές του κράτους που χρεοκοπεί. Η τακτική χρεοκοπία απαιτεί την ύπαρξη ενός οργανωμένου θεσμικού πλαισίου. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση μιας επιχείρησης (πτωχευτικό δίκαιο άρθρο 99 ) όσο και σε αυτήν ενός κράτους (για την περίπτωση της Ευρωζώνης ο ESM που θα λειτουργεί από το 2013). Αυτό είναι απαραίτητο γιατί προκύπτουν περίπλοκα ζητήματα που θίγουν τον πυρήνα των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και ιδιοκτησίας τα οποία θα πρέπει να επιλυθούν. Λόγω του ότι στην τακτική χρεοκοπία η έννοια και ο ρόλος του χρόνου διαφέρουν πολύ σε σχέση με την ασύντακτη χρεοκοπία (στην τακτική υπάρχει χρόνος προετοιμασίας), οι επιπτώσεις της στην οικονομία και την κοινωνία είναι πολύ διαφορετικές σε σύγκριση με την ασύντακτη. Η αύξηση της ανεργίας , της μετανάστευσης και παύσης λειτουργίας των επιχειρήσεων ( λουκέτα )  είναι πολύ μικρότερη σε σχέση με την περίπτωση της ασύντακτης χρεοκοπίας, ενώ, όπως ήδη αναφέραμε, η τακτική χρεοκοπία οδηγεί σε έναν περιορισμένο αποκλεισμό από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων.
3.ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ
Τέλος, μία άλλη μορφή χρεοκοπίας για την οποία έγινε αρκετή συζήτηση τελευταία είναι αυτή της επιλεκτικής χρεοκοπίας ( selective default ) η οποία αφορά την αθέτηση (διαγραφή) πληρωμής μέρους των δανειακών υποχρεώσεων ενός κράτους ή μίας επιχείρησης με την συμφωνία  όμως των πιστωτών . Γενικά η έννοια της επιλεκτικής χρεοκοπίας έχει πολλά από τα στοιχεία της τακτικής χρεοκοπίας,


Μέχρι σήμερα η Ελλάδα έχει ουσιαστικά πτωχεύσει τέσσερις φορές στην νεότερη ιστορία της , το 1827 επί Καποδίστρια , το 1843 επί Όθωνα, το 1893 επί   Χ. Τρικούπη και το 1932 . Από αυτές, οι τρείς  πρώτες, είχαν ασύντακτο χαρακτήρα, ενώ η τέταρτη , επί   Ελ. Βενιζέλου ( υπουργός οικονομικών Κυριάκος Βαρβαρέσος ), είχε στοιχεία τακτικής χρεοκοπίας κυρίως διότι υπήρχε μεγάλη και κυρίως αποτελεσματική προετοιμασία , εν μέσω  μάλιστα , παγκόσμιας οικονομικής κρίσις που αφετηρία είχε τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.


Ιστορικά, υπάρχει ένας πολύ μακρύς κατάλογος χωρών που έχουν , με δραματικό τρόπο , δοκιμαστεί από παρόμοιες τραγικές οικονομικές εξελίξεις.
4.ΕΠΙΛΟΓΟΣ 
Θα λέγαμε πως απαιτείται σοβαρή επιστημονική δουλειά για να επιλέξει ένα κράτος τη μία ή την άλλη κατηγορία (ασύντακτη, τακτική ή επιλεκτική). Στην Ελλάδα η ιστορική μνήμη που σχετίζεται με την έννοια της χρεοκοπίας είναι ισχυρή και στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Σήμερα, όταν οι Έλληνες αναφέρονται σε χρεοκοπία την ταυτίζουν με την έννοια της ασύντακτης χρεοκοπίας, χωρίς να υπολογίζουν ότι ο σημερινός ευρωπαϊκός οικονομικός πολιτισμός, όπως εκφράζεται μέσα στην Ευρωζώνη και η έννοια της ασύντακτης χρεοκοπίας ενός μέλους της , είναι έννοιες εντελώς  ξένες μεταξύ τους ( προσοχή η ασύντακτη όχι η ελεγχόμενη ή η επιλεκτική χρεοκοπία )


                                          ΝΕΡΩΝ
Bookmark and Share

Monday, September 19, 2011

Όταν το μνημόνιο γίνεται..........μνημόσυνο!



Ντριιιιίν!
Γεια σου xristin.Τι γίνεται στην Αθήνα;
-Ολα καλά.Γιατί ρωτάς;
-Γιατί δεν σας βλέπω καλά αφού μαθαίνω οτι το μνημόνιο το μπερδέψατε με το μνημόσυνο και μας έχετε καραμπερδέψει και εμάς. 
Εμείς στα Τρίκαλα μνημόσυνο το λέγαμε και μνημόσυνο συνεχίζουμε να το λέμε.Εσείς γιατί το λέτε μνημόνιο;
-Ποιο μνημόσυνο καλέ;
Αυτό που εκείνη η ανοργασμικιά Μέρκελ μας το υπενθυμίζει πρωί,μεσημέρι,βράδυ και με έχει σε μόνιμη αναμονή και με τα κόλλυβα στο πιάτο. Πόσες φορές θα κάνω κόλλυβα χωρίς να ξέρω πότε θα γίνει η τελετή στη μνήμη του νεκρού;Έχουν και αυτά(τα κόλλυβα καλέ) ημερομηνία λήξης.
Άσε που με έχετε μπερδέψει και δεν καταλαβαίνω αν θα κάνουμε τα σαράντα ,τα τρίμηνα,τα εξάμηνα,τα ετήσια η στα τρία χρόνια του μακαρίτη;
Δεν θα πρέπει να επικολλήσουμε στην γειτονιά αγγελτήριο η να βάλουμε αναγγελία στην εφημερίδα προς ενημέρωση συγγενών και φίλων;
Πότε θα γίνουν όλα αυτά;
Χristin πρέπει επίσης να διευκρινίσετε αν ο νεκρός ήταν αυτόχειρας η αφορεσμένος. Γιατί αν ήταν τότε μόνο με ειλικρινή μεταμέλεια πριν το τέλος του αφορεσμένου και την απόδειξη οτι ενήργησε με όχι πλήρεις τα φρένας για τον αυτόχειρα μπορείτε να τελέσετε μνημόσυνο.
Προσέξτε το αυτό!
Και τι είναι πάλι αυτές οι δόσεις που τσαμπουνάνε όλοι;
Μήπως λέτε δόσεις τις τελετές αναπαύσεως των νεκρών;
Αν κατάλαβα καλά εσείς στην Αθήνα την 3η ημέρα από τον θάνατο την λέτε πρώτη δόση
-τα εννιάμερα τα λέτε δεύτερη δόση
-τα σαράντα του μακαρίτη τα λέτε τρίτη δόση
-τα τρίμηνα τέταρτη δόση
-τα εξάμηνα πέμπτη δόση
-και τον χρόνο του μακαρίτη τον λέτε έκτη δόση
Σύνολο έξι τελετές που εσείς ονομάζεται έξι δόσεις από τις οποίες τις πέντε τις τελέσατε με μεγάλη επιτυχία και κολλήσατε στην έκτη.
Γιατί καλέ κολλήσατε στην έκτη;
Μήπως παραβράσατε το σιτάρι για τα κόλλυβα η μήπως ξεχάσατε το σουσάμι στο τηγάνι και το κάψατε;Αφού είπαμε,όταν κάνουμε κόλλυβα δεν πάμε για κουτσομπολιό στην γειτονιά.
Με τα μυαλά που κουβαλάτε εσείς ,προβλέπω να κάνετε με ξένα κόλλυβα μνημόσυνο.
Α, μην ξεχάσετε να βάλετε και κουκουνάρι στα κόλλυβα. Τα κόλλυβα χωρίς κουκουνάρι είναι σαν τον Βενιζέλο χωρίς έκτακτο φόρο.
Xristin,Xristin που είσαι καλέ,γιατί δεν μιλάς τόση ώρα;
-Τι να πω καλέ γειτόνισσα;Το μόνο που μπορώ να πω είναι αιωνία η μνήμη του και να ζήσουμε να τον θυμόμαστε!






Bookmark and Share

Tuesday, September 6, 2011

Γοητεύοντας την εξουσία



ΑΝΟΙΞΑΜΕ ΚΑΙ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!
 


Όταν η γκουβερνάντα είπε στον τετράχρονο Στεφάν Εσσέλ (ορμώμενη από την τάση του να καυγαδίζει με όλον τον κόσμο) «Στεφάν,παιδάκι μου,η οργή είναι κακό πράγμα. Αυτό που έχει σημασία είναι να προσπαθείς να γοητεύεις» δεν ήξερε ότι με τα λόγια της σημάδεψε μια προσωπικότητα που έχει γίνει το σύμβολο των Αγανακτισμένων με τα βιβλία του «Αγανακτήστε» και το τελευταίο του βιβλίο «Στρατευθείτε».

Ο καλός αυτός άνθρωπος ,διπλωμάτης-φιλόσοφος, 93 ετών παρακαλώ,αφού τους κατέβασε όλους στους δρόμους με το πρώτο του βιβλίο ,αποφάσισε τώρα με το δεύτερο βιβλίο να τους μαζέψει για να περάσουν στο επόμενο στάδιο που θα είναι η στράτευση με προβληματισμό και προτάσεις και ως παλιός διπλωμάτης είπε ότι «πρέπει να διαπραγματεύεσαι,να παίζεις μεσολαβητικό ρόλο,και να μην επαφίεσαι μόνο στην καταγγελία και την βία»
Μετά το δεύτερο βιβλίο δεν τον βλέπω καλά τον φιλόσοφο μας.
Θα τον φάνε ζωντανό οι Αγανακτισμένοι.
Τέλος πάντων.
Εγώ αλλού κόλλησα και πιο συγκεκριμένα στην φράση της γκουβερνάντας που σημάδεψε τον Εσσέλ ,και ιδιαίτερα εκεί που αναφέρεται στην προσπάθεια να γοητεύεις που σημαίνει πρέπει να γίνεις ελκυστικός για να έχεις θετικό αποτέλεσμα και ξαφνικά το μυαλό μου που χαρακτηρίζεται από IQ κουνουπιού πήρε στροφές λες και γύρισα κάποια αόρατη μανιβέλα και κοιτάξτε τι κατέβασε.
Αφού βρε παιδιά τόσον καιρό δεν καταφέραμε να πείσουμε την κυβέρνηση με τα μάρμαρα του Συντάγματος να πέφτουν σαν το χαλάζι,μήπως,λέω μήπως ο Εσσέλ εννοεί ότι πρέπει να γοητεύσουμε την εξουσία με την εμφάνιση μας και τα τσαλιμάκια μας;
Αν κατεβούμε με τα δωδεκάποντα στην πλατεία ,πόσο να αντέξει μια εξουσία στην θέα του δωδεκάποντου που σου κάνει κάτι πόδια Ναααααα!!!!
Αν πετάξουμε και τους ηλιοκαμένους βίζους μας έξω την βλέπω τανάσκελα και έτοιμη για παραχωρήσεις την εξουσία.
Εδώ δεν άντεξε το φερμουάρ του Στρός Καν στην θέα της μαυρούκας καμαριέρας με την στολή της εργασίας και άνευ δωδεκάποντου. Καλά, αυτός πρέπει να ακολούθησε τις συμβουλές του Marcel Proust που έλεγε« Ας αφήσουμε τις όμορφες γυναίκες για τους άντρες που δεν έχουν φαντασία»
Όταν λέει ο Εσσέλ να μην επαφίεσαι μόνο στην καταγγελία και στην βία τι άλλο να εννοεί ο χριστιανός;
Αλλά πάλι ρε γαμώτο,μήπως δεν κατάλαβα καλά τα λεγόμενα του παππούλη;
Μήπως πάλι με πρόδωσε το καταραμένο IQ;
Μήπως δεν εννοούσε το δωδεκάποντο αλλά άλλου είδους γοητεία,δηλαδή την ικανότητα μιας ομάδας να γοητεύσει την εξουσία με τις δημιουργικές της προτάσεις,και χωρίς να ξηλώνει τα μάρμαρα της πλατείας τα οποία η ίδια θα πληρώσει;
Τι να σας πω. Και εγώ δωδεκάποντο φοράω και φυσάει πολύ εκεί πάνω βρε παιδιά.. Που μυαλό για αναλύσεις.
Αλλά σας έχω και άλλη πρόταση που δεν έχει καμία σχέση με τον Εσσέλ.
Τον Αμερικλάνο τον ξέρετε όλοι (και όσοι δεν τον ξέρετε......χάσατε πολλά επεισόδια).Λοιπόν αυτό το άξιο παλικάρι αφού τρέλανε τους ποντικο-αρουραίους του στα πειράματα,ξαφνικά την είδε θύτης και τον έπιασε μια λύπη για τα τρωκτικά του,να με το συμπάθιο.
Σου λέει ο Αμερικλάνος πόσο να αντέξουν τα ζωντανά την ακινησία στα μικρά κλουβιά τους.
Δεν μπορεί, μια κατάθλιψη θα την πάθουν.
Και βάλθηκε να βρεί τρόπους να ψυχαγωγήσει τα γουρούνια,τους αρουραίους και τα ινδικά χοιρίδια. Και τι δεν έκανε για να ανυψώσει το πεσμένο ηθικό τους.
Κουτιά για να κρύβονται,ξύλα για να μασουλάνε και άχυρο για να το ψάχνουν ανάμεσα στα πριονίδια και να το τρώνε.
Και εγώ βαρούσα κάποτε ενέσεις σε κουνέλια αλλά δεν έκανα έτσι μάνα μου.
Λοιπόν γιατί και εμείς να μην κάνουμε το ίδιο;
Να την αφήσουμε την εξουσία να εκτονωθεί πάνω μας.
Θα βαρέσουν,θα βαρέσουν,στο τέλος........θα μας λυπηθούνε.
Γιατί έχει και ο θύτης στιγμές αδυναμίας και που ξέρετε μπορεί να μας πετάξουν και εμάς κανένα κοκαλάκι.
Άχυρο μην μας δώσουν γιατί μασιέται δύσκολα.


Bookmark and Share

Tuesday, August 16, 2011

Ψάχνοντας το σεντούκι της κυρά-Μαντώς


Η κυρά Μαντώ είναι μια γηραιά κυρία που παρέα με τον κύριο Σταμάτη,τον σύζυγο της μένουν στο 200 ετών σπίτι της κυράς Μαντώς στην Άνδρο. Πολύ καλοί γείτονες και άνθρωποι για παρέα και ανταλλαγή προϊόντων. Τα τάπερ πηγαινοέρχονται από το ένα σπίτι στο άλλο.
Η καλή γειτονία και φιλία που αναπτύξαμε και η βοήθεια που τους προσφέρουμε έκανε την κυρά Μαντώ να με καλέσει στο σπίτι της και να μου ανακοινώσει με δάκρυα στα μάτια την απόφαση του ζευγαριού να μου χαρίσουν των τεραστίων διαστάσεων σεντούκι της γιαγιάς της.
Μα τι να το κάνω εγώ η xristin το τεράστιο σεντούκι που γενικώς μια απέχθεια για παλιά αντικείμενα την έχω η χριστιανή. Που στο καλό να κοτσάρω κοτζάμ γαίδουρο-σεντούκι που η κυρά Μαντώ αξίωνε να στολίσω με αυτό το σπίτι της Άνδρου και μόνο αυτό.
Το σεντούκι δεν ταίριαζε με τίποτα στην υπάρχουσα διακόσμηση του σπιτιού. Μόνο με την "κομοδινή" κουρούπα του προέδρου των ταξιτζήδων Ευθύμιου Λυμπερόπουλου μπορούσε να κάνει παρέα το συγκεκριμένο σεντούκι με τις βαριές κλειδαριές,και αυτό ένεκα χρωματικής ομοιότητας.
Και τα δύο λανσάρανε το ίδιο κομοδινή χρώμα.
Άντε και το παίρνω το σεντούκι κυρά Μαντώ,λέω στην γηραιά γειτόνισσα,δεν πρέπει να το αδειάσουμε από το περιεχόμενο του;
Μα εγώ θέλω να το πάρεις με τα προικιά μου,μου απαντάει δακρυσμένη η κυρά Μαντώ,γιατί σε αγαπάω πολύ και θέλω να σε ευχαριστήσω για την προθυμία σου να μας προσφέρεις βοήθεια όποτε την έχουμε ανάγκη.
Η επιμονή μου να αδειάσει το σεντούκι,έκανε την κυρά Μαντώ να το ανοίξει και...... ξεκίνησε το άδειασμα του σεντουκιού.
Βγάλαμε 10 τσεβρέδες κεντισμένους με τα χρυσά χεράκια της οικοδέσποινας,το σαμάρι του γαϊδάρου του πατέρα της οικοδέσποινας,5-6 τραπεζομάντιλα,2-3 φλοκάτες,τα επίσημα μαχαιροπίρουνα της γιαγιάς,την Ανδριώτικη επίσημη στολή της γιαγιάς και στον πάτο του σεντουκιού τα.....σάβανα της γιαγιάς απλωμένα με τάξη και έτοιμα για χρήση.
Ανατρίχιασα η γυνή βλέποντας τα σάβανα,ενώ η κυρά Μαντώ τα πήρε με ευλάβεια στα χέρια της.
Και τότε......δεν θα το πιστέψετε καλοί μου φίλοι.........απο τα σάβανα κύλησε στο πάτωμα ένα μικρό δεματάκι.
Το άνοιξε η οικοδέσποινα και.......Παναγιά μου,τιν τούτο;
Το δεματάκι περιείχε δύο μασούρια με λίρες του Γεωργίου,από 50 λίρες έκαστο μασούρι,τυλιγμένα σε χαρτί που θύμιζε λαδόκολλα,σαν και αυτή που η κολόνα του σπιτιού τυλίγει το κατσικάκι για να το κάνει γιούλμπασι,όταν είναι σε μεγάλα κέφια(η κολόνα,βεβαίως,βεβαίως,και όχι το γοιύλμπασι).
Κυρά Μαντώ τι είναι αυτό;Έχεις στο σεντούκι σου έναν θησαυρό και δεν το ξέρεις;
Μάτια ορθάνοιχτα η οικοδέσποινα. Το ίδιο και ο σύζυγος Σταμάτης.
Της μάνας μου είναι οι λίρες-απαντάει ξεψυχισμένα η κυρά Μαντώ.
-Τις έκρυψε η καημένη και εμείς νομίζαμε ότι τις έδωσε στον αδελφό μας των Κωστή,ο οποίος βρέθηκε ξαφνικά με ένα κρεοπωλείο και καινούριο σπίτι.
Και έριξε το κλάμα της αρκούδας η κυρά Μαντώ πάνω από τα μασούρια με τις λίρες,και εγώ βρήκα την ευκαιρία να ξεφορτωθώ το σεντούκι λέγοντας ότι μετά από αυτήν την ανακάλυψη θα ήταν ασέβεια να φύγει από το πατρικό της γιαγιάς(sic) Τι να το κάνω εξάλλου χωρίς τις λίρες. Χα,Χα!
Τώρα τι να πω εγώ;
Γ..ώ την γκαντεμιά μου!Γ..ώ το ριζικό μου!
Έλα μωρέ xristin,αφού εσύ αποκλείεται να μην επέστρεφες τον θησαυρό σε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που πασχίζει να τα βγάλει πέρα με την σύνταξη του ΙΚΑ.
Σε ξέρουμε τώρα!
Ναι δίκιο έχετε!
Αλλά λέμε τώρα!Λέμε!
Όπως καταλαβαίνετε η κυρά Μαντώ μου πρότεινε μετά την αναπάντεχη ανακάλυψη να μου χαρίσει μερικές λίρες να τις κάνω μενταγιόν,αλλά εγώ βεβαίως,βεβαίως δεν δέχτηκα ένεκα μιας βλακώδους υπερηφάνειας που κουβαλάω παιδιόθεν και την οποία κληρονόμησα από τον επίσης υπερήφανο και υπερβολικά τίμιο πατέρα.
Α ρε πατέρα!
Πρότεινα στην κυρά Μαντώ να μου χαρίσει το......σαμάρι του γαϊδάρου του πατέρα της οικοδέσποινας.
Κάτι είναι και αυτό!
Γιαυτό σας λέω,μην περιφρονείται(σαν και μένα) τα σεντούκια και τα μπαούλα των προγόνων σας.
Κάποιο θησαυρό μπορεί να κρύβουν μέσα.




Bookmark and Share

Wednesday, July 27, 2011

Ο γάτος που τον έλεγαν......Γείτσας!

Όσοι είναι τακτικοί επισκέπτες του σπιτιού στην Άνδρο ξέρουν πολύ καλά ότι κάθε χρόνο θα βρουν στην βεράντα και ένα μικρό γατάκι το οποίο μας προμηθεύει ο τρελός του χωριού,που τυγχάνει να είναι και φιλόζωος.

Κάθε χρόνο ο Μούτος βγάζει από τον βρώμικο τορβά του ένα γατάκι και το παρατάει στην βεράντα του σπιτιού.
Όταν τελειώνει το καλοκαίρι ξεκινάει για μας ο Γολγοθάς για το που θα αφήσουμε τον γάτο.
Μας την πέφτουν όλοι οι φιλόζωοι της οικογένειας(και πιστέψτε με είναι πολύ και υπερβολικοί στην φιλοζωία τους) να μην αφήσουμε τον γάτο στο νησί.
Το αποτέλεσμα είναι στα 8 χρόνια παραμονής στο νησί να έχουμε εμπλουτίσει την γατοκολεξιόν συγγενικού προσώπου με 8 γατιά.
Τον φετινό γάτο τον ονομάσαμε Γείτσας.
Γείτσας!Όνομα και πράμα!
Είναι να μην τον ονομάσεις Γείτσας αφού ολημερίς και ολονυχτίς φταρνίζεται ο Γείτσας και όλοι αυθόρμητα του λένε, γείτσες.
Η κολόνα του σπιτιού μέσα στην ασχετοσύνη της για τα ζώα είπε και το ωραίο:
Μήπως έχει χλαπάτσα ο ψωφόγατος, η καμιά ......φυματίωση και μας κολλήσει όλους;
Ε κάπως έτσι του βγήκε και το όνομα Γείτσας,καθότι μας προέκυψε και αρσενικός ο γατούλης.
Για το αρσενικός δεν παίρνω και όρκο,βεβαίως,βεβαίως διότι η απόψεις διίστανται.
Κάθε φιλοξενούμενος της οικίας μας παίρνει πολύ σοβαρά τον ρόλο του προσδιορισμού του φύλου του Γείτσα και ακούγονται διάφορες απόψεις.
Ο Γείτσας κάθεται υπομονετικά να τον εξετάσουν όλοι οι φίλοι μας που σηκώνουν την φουντωτή ουρά του ψάχνοντας στοιχεία του φύλου του στο ασχημάτιστο ακόμη κορμάκι του.
Θηλυκό λέει ο ένας,αρσενικό λέει ο άλλος,άντε να βγάλεις συμπέρασμα για το φύλο του γάτου.
Ο Γείτσας μας έχει μεγάλη πλάκα, σας λέω!
Είναι άξεστος και κακομαθημένος.
Έχει επιλέξει μια γλάστρα στην βεράντα του σπιτιού και την έχει κάνει προσωπική τουαλέτα,με αποτέλεσμα να χτυπιέται και να οδύρεται η κολόνα του σπιτιού και να κινδυνεύει να βρεθεί με περιποιημένο σουτ της κολόνας στο διπλανό οικόπεδο,μην σας πω και παραπέρα ο Γείτσας,καθότι το φυτό έχει και τις αντοχές του. Πόσο να αντέξει το έρμο από το πότισμα του Γείτσα!
Τις κολόνας οι αντοχές είχαν προ πολλού τελειώσει και έτσι οι φίλοι μας πρότειναν μια πονηρή λύση που θα έσωζε το έρμο το φυτό.
Μας είπαν να βάλουμε στο χώμα του φυτού καλαμάκια για να μην μπορεί να κατουράει ο γάτος με την άνεση που τον διακρίνει.
Και έτσι μας προέκυψε το φυτό που σας παρουσιάζω στην φωτογραφία.
Η παρέα του σπιτιού αποφάσισε να προχωρήσει το θέμα παραπέρα και να κάνει πλάκα στην κολόνα και όταν πήγε να κοιμηθεί (η κολόνα βεβαίως,βεβαίως) τοποθετήσαμε στην γλάστρα χαρτί υγείας.
Το πρωί έγινε χαμός.
Η κολόνα δεν μπορούσε να καταλάβει πώς βρέθηκε το χαρτί υγείας στην γλάστρα,ενώ εμείς του λέγαμε" γιατί διαμαρτύρεσαι καλέ".
Πρέπει να χαίρεσαι που ο Γείτσας σου χέζει μεν την γλάστρα αλλά έχει και καλούς τρόπους.
Σκουπίζει και τον ποπό του!
Τώρα θα μου πείτε,σκασίλα μας μεγάλη αν σκουπίζει τον ποπό του ο Γείτσας.
Η χώρα έχει πολύ σοβαρότερα προβλήματα από την την γλάστρα της κολόνας σου.
Αφού τα λύσαμε καλέ!
Δεν τα λύσαμε;
Μήπως δεν με πληροφόρησε σωστά ο Χατζηνικολάου και ο Πρετεντέρης;
Που να πάρω να ρωτήσω η απληροφόρητη γυνή;
Γιατί αν εγώ ασχολούμαι με το χέσιμο του Γείτσα και η πατρίδα μου ακόμη κινδυνεύει......ε τότε δεν την γλυτώνει ο γάτος.
Θα αφήσω την κολόνα να το κάνει αυτό το σουτ και όπου.......τον βγάλει τον γάτο.
Η πατρίδα μου νάνε καλά και από γάτους να φαν και οι ........κότες!





Bookmark and Share

Wednesday, July 6, 2011

Ο κύριος Χαρίλαος έχει νεύρα!

Ο παρακάτω διάλογος είναι αυθεντικός και δεν επιδέχεται καμία αμφισβήτηση.Ο κύριος Χαρίλαος είναι πολεοδόμος σε μία από της πολλές αμαρτωλές πολεοδομίες της Αθήνας.
Και μην φανταστείτε πως έχει κάποια ιδιαίτερη μόρφωση. Το γυμνάσιο της εποχής του τελείωσε και μπράβο του και του βγάζουμε το καπέλο, καθότι την εποχή του Χαρίλαου δεν ήταν αυτονόητο ότι οι γονείς είχαν την οικονομική ευχέρεια να στείλουν το παιδί τους να τελειώσει έστω και το έρμο το γυμνάσιο.
Βολεμένος για πολλά χρόνια στην υπηρεσία του εξελίχθηκε σε πρώτο "λαδιάρη".
Εξυπηρέτηση και φακελάκι.
Είχε τόσο πολύ εθιστεί στο φακελάκι που έφτασε στο σημείο να υπερηφανεύεται για την ικανότητα να ξεζουμίζει τους πολίτες που έπεφταν στην ανάγκη του.
Κάθε συνάντηση μαζί ήταν για μένα που απεχθάνομαι τους κατ επάγγελμα φακελάκηδες και μία μαχαιριά για την κατάντια των ανθρώπων της δημόσιας διοίκησης.
Και να μην τολμάς να μιλήσεις στον κύριο Χαρίλαο για το μέγεθος της απρέπειας του καθότι σου την έπεφτε άγρια λέγοντας ότι έτσι λειτουργεί η πολεοδομία. Τελεία και παύλα.
Με το λάδωμα απέκτησε και σεβαστά περουσιακά στοιχεία για τα οποία υπερηφανευόταν ξεδιάντροπα.
Πριν λίγες μέρες ξανασυνάντησα τον κύριο Χαρίλαο και είχαμε τον παρακάτω διάλογο:
-τι γίνεται στην πολεοδομία κύριε Χαρίλαε- τον ρώτησα-διαβάζω στον τύπο για ριζικές αλλαγές στην λειτουργία των πολεοδομιών και για μεταφορά αρμοδιοτήτων στους δήμους. Αλλάζει και ο τρόπος έκδοσης οικοδομικών αδειών .Μέσα σε τρεις μέρες θα παίρνει την απάντηση ο πολίτης αν μπορεί να χτίσει-με την έγκριση δόμησης. Αφού δοθεί η εν λόγω έγκριση-και όταν κατατεθούν όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά εγκρίνεται μέσα σε πέντε μέρες η άδεια δόμησης με ευθύνη του μηχανικού.
Καλό δεν είναι αυτό κύριε Χαρίλαε;
Γυάλισε το μάτι του κύριου Χαρίλαου,με κοίταξε αγριεμένος και .........ξεσπάθωσε.
-Άι στο διάολο αυτοί και η καινούριες ιδέες τους!Μια χαρά ήταν τα πράγματα πριν έρθουν αυτοί οι σωτήρες!
-Μα πώς ήταν μια χαρά όταν για να βγάλεις οικοδομική άδεια πλήρωνες από 200-9000 ευρώ και για επίσπευση των διαδικασιών από 250-15.000 ευρώ; -ρώτησα τάχαμου αθώα για να εισπράξω μια οργισμένη απάντηση για την αδικία που συντελείται σήμερα στην πολεοδομία.
-εσύ εκεί το χαβά σου. Αφού σου λέω δεν κουνιέται φύλλο. Ποια 200 και 15.000ευρώ. Όλα έχουν αλλάξει. Να πάν να γ......ε!Το κλίμα είναι βαρύ. Λέω να βγω στην σύνταξη.
-Αφού είσαι μόνο 58 ετών. Μπορείς να δουλέψεις μέχρι τα 65 σου. Γιατί να βγεις στην σύνταξη;
-Και τι να κάνω σε μια πολεοδομία στην οποία δεν μπορώ να δουλέψω όπως δούλευα.
-Δηλαδή.....τώρα(πως να το πω γαμώτο).......δεν υπάρχουν φακελάκια (ουφ,τ όπα και ξαλάφρωσα)
-Ποια φακελάκια καλέ;Δεν τολμάει κανείς να κουνηθεί. Έχουμε δεμένα τα χέρια.
-Πίστευα πως θα κατάφερνα τουλάχιστον να βάλω τον γιο μου στην πολεοδομία, αλλά αυτοί οι γ.......οι έχουν κλείσει όλες τις πόρτες για την είσοδο του γιου μου στην υπηρεσία. Και όχι μόνο για τον γιο μου. Για όλα τα παιδάκια του κόσμου.
-Μα τώρα υπάρχει το ΑΣΕΠ- ψέλλισα-και οι προσλήψεις γίνονται με εξετάσεις. Ας εκτεθεί ο γιος σου και όλοι οι γιοι του κόσμου στην βάσανο των εξετάσεων και ας προσληφθεί ο ικανότερος. Δεν το βρίσκεται δίκαιο;
-Τι ΑΣΕΠ και ΞΕΑΣΕΠ μου τσαμπουνάς. Εγώ με μέσον μπήκα και μια χαρά τα κατάφερα(κράτα με Θεέ μου να μην κάνω φόνο).
Παιδιά δεν είναι όλα χάλια στην πατρίδα μας. Κάτι μοιάζει να κινείται.
Αφού ο αρχιλαδιάρης Χαρίλαος διαμαρτύρεται ότι δεν μπορεί να πάρει φακελάκι και δεν μπορεί να χώσει τον γιο του στο δημόσιο,μην απελπίζεστε. Υπάρχει ελπίς.
Όσο για τον κύριο Χαρίλαο τον βλέπω και αυτόν έτοιμο για την Πλατεία Συντάγματος.
Γιατί μην μασάτε.
Υπάρχουν πολλοί Χαρίλαοι στην Πλατεία Συντάγματος,που τους κόπηκε η μάσα και διαμαρτύρονται μαζί με τους δικαιολογημένα αγανακτισμένους.





Bookmark and Share

Saturday, June 25, 2011

Η Σβετλάνα του κυρ Μήτσου!



Σβετλάνα,τι κάνει ο κύριος Μήτσος;
-Το κύρ Μήτσος δεν είναι καλά και η Σβετλάνα πολύ στενοχωρημένο.
-Εσύ κάνεις ότι μπορείς Σβετλάνα και ο Θεός είναι μεγάλος.
-Το Θεός μπορεί να είναι μεγάλος,αλλά δεν βλέπει το πρόβλημα που έχει το Σβετλάνα.
-Τι θέλεις να πεις;
-Εγώ xristin είμαι 58 ετών και πρέπει να δουλέψω 2χρόνια για να πάρω το σύνταξη όταν γίνω 60 ετών. Αν ο κυρ Μήτσος πάει να συναντήσει αυτό το Πέτρο που έχει τα κλειδιά εκεί στον ουρανό πριν συμπληρώσω 2 χρόνια στο πατρίντα σου,δεν θα πάρω το σύνταξη από το ΙΚΑ.
-Μα πώς είναι δυνατόν να πάρεις σύνταξη με 2 μόνο χρόνια εργασίας;Εμείς φτύνουμε αίμα(όχι απαραίτητα όλοι) για να πάρουμε την έρμη την σύνταξη.
-Εγώ έχει πολλά χρόνια δουλειά και στο Βουλγαρία.
-Αααααα!Τώρα κατάλαβα!Εσύ αλλού τρως, αλλού πίνεις, αλλά από εδώ ........θα τα πάρεις!
Και έτσι ο κύρ Μήτσος απολαμβάνει σπέσιαλ περιποίηση από την νταρντανο-Σβετλάνα για να μην αποδημήσει εις Κύριον πριν κλείσει τα δύο χρόνια παραμονής στην Ελλάδα η νταρντανο-Σβετλάνα,η οποία βρήκε ευκαιρία να ξεζουμίσει το ελληνικό κράτος εκμεταλλευόμενη αυτή και πολλοί άλλοι αλλοδαποί με την βοήθεια αετονύχηδων δικηγόρων τις ασάφειες του νόμου.
Τρεις φορές την ημέρα πλένει τον κώλο του κυρ Μήτσου η Σβετλάνα για να μην συγκαεί ο γλυκός μου.
Δεν φταίει βέβαια η Σβετλάνα,φταίει το τρύπιο ασφαλιστικό σύστημα που το μόνο θετικό που έχει να παρουσιάσει είναι ο πεντακάθαρος κώλος του κύρ Μήτσου.
Μετά από τόσα χρόνια προκλητικής ανοχής,ξαφνικά ξύπνησε το ελληνικό κράτος από τον βαθύ λήθαργο και αποφάσισε να πάρει πρόσθετα μέτρα που θα δυσκολεύουν(χωρίς να αποκλείουν βεβαίως,βεβαίως,και πολύ σωστά) την παροχή συντάξεων στους αλλοδαπούς που εργάζονται λίγα χρόνια στην Ελλάδα.
Το ελληνικό κράτος ανακάλυψε ξαφνικά ότι δεν εφαρμόζονται σωστά οι διατάξεις που διέπουν την απονομή συντάξεων στους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έπαιρναν συντάξεις πολίτες που είχαν 300 ημέρες ασφάλισης στην Ελλάδα και 12000 ημέρες ασφάλισης στην χώρα τους. Το ΙΚΑ τους έδινε την κατώτατη σύνταξη (486 ευρώ) και αποκτούσαν δικαίωμα και για......ΕΚΑΣ (230ευρώ).
Και τόσον καιρό τι στο διάολο κάνανε;
Κύριε Πατσούρη (υποδιοικητής του ΙΚΑ που υπέγραψε την εγκύκλιο) μήπως αργήσατε κομματάκι;
Αυτό είναι το πρόβλημα.
Αργήτε. Αργήτε εγκληματικά.
Ήταν τόσο δύσκολο να αντιδράσετε νωρίτερα για να μην υπάρχει ανάγκη αναδρομικής εφαρμογής της εγκυκλίου με παράλληλη αναζήτηση επιστροφής των ποσών που εισπράχτηκαν παράνομα κατά τα τελευταία χρόνια;
Και μετά αναρωτιόμαστε πως φαλίρισε αυτό το μαγαζί!
Άι στον κόρακα και συγχύστηκα!
Αυτά.





Bookmark and Share

Wednesday, June 22, 2011

Ανδρος


Για την Άνδρο θα γράψω σήμερα,καθότι σας πιάνω να ενημερώνεστε ανελλιπώς από την zoyzoy για τα ωραία της Σύρου και δεν το αντέχω. Λοιπόν σας ενημερώνω ότι και στην Άνδρο έχουμε εκδηλώσεις και το φχαριστιώμαστε.

Πρόσφατο παράδειγμα η προχθεσινή εκδήλωση στην πλατεία της Άνδρου στην χώρα όπου στήθηκε εξέδρα στην οποία ο Σύλλογος Γυναικών Άνδρου διοργάνωσε εκδήλωση με συμμετοχή του χορευτικού συγκροτήματος του δήμου ο οποίος παρουσίασε τοπικούς και άλλους χορούς.






Μέχρι και λάτιν χόρεψαν οι νέοι του νησιού.
Κατά τα άλλα στην Άνδρο παλεύουμε με τα σκουπίδια,καθότι το περασμένο χειμώνα η χωματερή τα έφτυσε μετά από σφοδρές βροχοπτώσεις και είπε να κάνει μια τσάρκα προς την θάλασσα.
Τι συνέβη;
Μια μεγάλη κατολίσθηση κατέβασε όλο τον όγκο των σκουπιδιών της χωματερής στην θάλασσα προκαλώντας τεράστια οικολογική καταστροφή αφού σκόρπισε απλόχερα τα σκουπίδια στο Αιγαίο Πέλαγος.
Αν ρωτήσετε την zoyzoy στην Σύρο,όλο και κάτι θα έχει να σας πει για τα αποφάγια μας,που όπως λένε πρέπει να έφτασαν μέχρι και το νησί της.
Τώρα βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν,δηλαδή δεν ξέρουμε που να πάμε τα σκουπίδια μας με αποτέλεσμα την συσσώρευση τους στους δρόμους.
Αίντε τώρα να υποδεχτούμε τους τουρίστες με τέτοια κατάσταση.
Κατά τα άλλα όλα καλά αλλά........ένα προβληματάκι με τους Ανδριώτες το έχω.
Το πρόβλημα είναι η έλλειψη φιλοξενίας τους που σπάει κόκαλα.
Κλειστοί άνθρωποι με ερμητικά κλειστά σπίτια.
Είναι ικανοί να σου μιλάνε επί ώρες από την πόρτα του σπιτιού τους,χωρίς να κάνουν το αυτονόητο,δηλαδή να την ανοίξουν να περάσεις μέσα.
Για έναν καφέ βρε αδερφέ!
Πάρτε ένα τελευταίο παράδειγμα.
Βρισκόμαστε με την κολόνα του σπιτιού σε φιλικό σπίτι για φαγητό όπου παρίσταται και ένα ζευγάρι γειτόνων με τους οποίους μέχρι τώρα λέγαμε μια καλημέρα από το παράθυρο του αυτοκινήτου όποτε περνούσαμε μπροστά από το σπίτι τους.
Αφού γνωριστήκαμε και έμοιαζε να ταιριάζουν τα χνώτα μας έκανα το αυτονόητο,δηλαδή να τους προσκαλέσω στο σπίτι.
Η πρόσκληση έγινε δεκτή με πολύ χαρά από τους γείτονες οι οποίοι είναι και μόνιμοι κάτοικοι του χωριού. Ωραία ως εδώ.
Τι θα περιμένατε να γίνει παραπέρα;
Να ακούσω και μία αντιπρόταση ότι και αυτοί έχουνε σπίτι και άμα και που λάχει κάνουν και κανάν καφέ.
Αμ δε!
Δέκα φορές την επανέλαβα την ριμάδα την πρόσκληση για να δω αν πράγματι ισχύει αυτό που κυκλοφορεί ευρέως για την έλλειψη φιλοξενίας των αγαπητών Ανδριωτών και δυστυχώς για τους Ανδριώτες είναι πραγματικότητα αυτό που κυκλοφορεί.
Δυσκολεύομαι να το συνηθίσω καθότι από παιδιόθεν μεγάλωσα σε σπίτι με ορθάνοιχτες πόρτες,μην σας πω και παράθυρα και συνεχίζω την οικογενειακή παράδοση στο νησί των ανέμων.
Για να καταλάβετε τι συμβαίνει,σας λέω ότι, όταν οι φίλοι μας θέλουν να μας επισκεφτούν στην Άνδρο παίρνουν τηλέφωνο και γίνεται ο εξής διάλογος:
-xristin άνοιξε το ημερολόγιο και πες μου πότε αδειάζει το δωμάτιο(είναι σίγουροι ότι είναι κατειλημμένο) γιατί σκοπεύουμε να αριβάρουμε προς Άνδρο μεριά.
-Και επειδή δεν σου έχω και πολύ εμπιστοσύνη,και μπορεί να βρεθούμε να κοιμόμαστε αγκαλιά με τους προηγούμενους μουσαφιραίους σου,γράψε το ονοματάκι μας σε ένα χαρτί και κόλα το στο ψυγείο να το βλέπεις.
Αλήθεια Zoyzoy,εσείς στην Σύρω πως τα πάτε από κλειστές (οι ανοιχτές) πόρτες;
Ακόμη βολοδέρνω με το θέμα του Internet με αποτέλεσμα να μην έχω σταθερή επαφή με τους φίλους.
Που θα πάει όμως,θα το λύσω!

Αυτά.




Bookmark and Share  

Wednesday, June 15, 2011

Μήπως να συνδέσω το laptop στο.......ψυγείο;


Δεν είμαι εδώ,λείπω,τόκλεισα το σπίτι,έβαλα το αυτόματο πότισμα στην ζαρντινιέρα και μην την είδατε την xristin την κοπανατζού.Ανέβηκα στο καράβι και.......νάμαι στην Άνδρο.
Εδώ θα στήσω το τσαρδί μου για όλο το καλοκαίρι.
Άντε όμως και το στήσαμε το τσαρδί,το laptop που στον κόρακα να το συνδέσω;
Στο ψυγείο η στο πλυντήριο;
Ρε τι έπαθα η μπλογκατζού γυνή!
Έχω το εργαλείο και δεν έχω τα μέσα να το χρησιμοποιήσω.
Για να καταλάβετε το κείμενο το γράφω από την ιδιαίτερη πατρίδα μου που πετάχτηκα να δω την φουκαριάρα την μάνα μου.
Την μάνα μου την συνδέσαμε στο Internet και τώρα μου ζητάει επιτακτικά laptop.
Τι το θες μάνα το laptop;
Τόσα παιδιά σκόρπια ανά τον κόσμο έχω..Να μην τα βλέπω από το Skype;
Ε αυτό είναι!
Να δω την μάνα μου από το χωριό να κελαηδάει μέσω Skype και ας πεθάνω!
Δηλαδή εγώ τώρα θα ανεβάζω ανάρτηση κάθε φορά που θα πετάγομαι στον κάμπο της Θεσσαλίας;
Δεν λέει!Λέει;
Και τόλεγα εγώ. Τι το θες το blog κυρά μου;
Αφενός μεν πετάς στα ανυποψίαστα κεφάλια των ταλαίπωρων αναγνωστών σου ότι παλαβομάρα σούρθει στην κεφάλα,αφετέρου δε, δεν φρόντισες να τους δώσεις την δυνατότητα να σου τα ψέλνουν όποτε γουστάρουν.
Κάτι πρέπει να κάνω με το θέμα γιατί γουστάρω την επαφή με τους φίλους μπλογκεράδες.
Πάμε αλλού τώρα.
Σήμερα επέστρεψα από το χωριό μου στην αγαπημένη πρωτεύουσα της χώρας μας και........
Δεν είναι να σας αφήνω μόνους στην πρωτεύουσα. Λίμπα μου τα κάνατε.
Δεν αφήσατε μάρμαρο για μάρμαρο στην πλατεία Συντάγματος.
Από τα πολλά δακρυγόνα σας βρήκα όλους.......δακρυσμένους και βαθιά προβληματισμένους.
Μέχρι και αλλαγή κυβέρνησης μου προετοιμάζετε.
Δηλαδή εγώ τώρα θα πάω στην Άνδρο με πρωθυπουργό τον ΓΑΠ και επιστρέφοντας θα βρω τον Τσίπρα πρωθυπουργό;
Αν είναι να αποτρέψω αυτήν την έκβαση των πραγμάτων με την παρουσία μου εδώ,ενημερώστε με και εγώ εδώ είμαι.





Bookmark and Share

Tuesday, May 31, 2011

Και ο "αγανακτισμένος" θέλει το.......σουβλάκι του!



Εγώ, όχι πως θα το παινευτώ αλλά μια ροπή σε κάθε τι ανατρεπτικό,επαναστατικό και αγωνιστικό την έχω μέσα μου. Μάρτυς μου ο.....καναπές!
Έχω κάνει εγώ αγώνες και αγώνες επί του καναπέος χωρίς να ........αγανακτώ!
Αλλά να που εμφανίστηκαν τώρα τελευταία κάποιοι που βαρέθηκαν να μένουν συνεχώς τανάσκελα στον καναπέ και είπαν να ξεκουνήσουν και να πάνε στην Πλατεία Συντάγματος για επαναστατική γυμναστική.
Επαναστατική γυμναστική των αγανακτισμένων στην Πλατεία Συντάγματος χωρίς την xristin γίνεται;
Δεν γίνεται!
Εξάλλου βλέποντας τους αγανακτισμένους να σηκώνουν τους κώλους τους από τους καναπέδες,μια ζήλια, μια ψώρα την αισθάνθηκα,το ομολογώ!
Θα τον σηκώσω είπα και θα τον θέσω προ των ευθυνών του(τον κώλο μου καλέ!).
Πρέπει να σας ενημερώσω ότι μαζί με τον κώλο μου πήρα και το δεξί πόδι στολισμένο με ένα μικρό ρωγμώδες κάταγμα μεταταρσίου που απέκτησα μετά από βδελυρές καπιταλιστικές συνήθειες που μου επέβαλαν να κρατήσω κορμί λαμπάδα και οστά μπετόν-αρμέ κάνοντας κάμψεις, βηματισμούς με κλοτσιές,αναπηδήσεις,βυθίσεις τρικέφαλων στην......καρέκλα και άλλες τέτοιες αηδίες.
Ο ελαφρώς σαλεμένος φίλος ορθοπεδικός μου είπε «μην χαϊδεύεσαι, ξεκούνα και περπάτα καθότι η πρόσφατες τάσεις αντιμετώπισής καταγμάτων είναι να περπατάμε και να κάνουμε πως δεν υπάρχει κάταγμα».
Γιατρός είναι τον άκουσα και κάνω πως δεν βλέπω το κάταγμα!
Και έτσι νάμαι και εγώ στις επάλξεις του αγώνα!
Ο αγώνας θέλει θυσίες.
Η ομάδα κρούσης ξεκίνησε με πέντε "αγανακτισμένους" και κατέληξε με δύο.
Η διαρροές ξεκίνησαν όταν η πρώτη "αγανακτισμένη" μας είπε ότι θα αγωνιστεί στο εξοχικό της για να αποκτήσουν τα...... γεράνια τη δική τους φωνή στη Βουλή,η δεύτερη μας ενημέρωσε ότι ένας αγώνας χωρίς ιδεολογικό προσανατολισμό δεν είναι αγώνας και ο τρίτος μας είπε ότι θα........ "αγανακτήσει" μπροστά από την TV...... αν χάσει η ομάδα του.
Απόμεινα εγώ με μία και μοναδική "αγανακτισμένη" συναγωνίστρια. Πάλι καλά είπα μέσα μου γιατί και ο αγώνας θέλει την παρέα του.
Τέλος πάντων, κάποια στιγμή βρέθηκα στην Πανεπιστημίου όπου στα Προπύλαια είχανε στήσει τρικούβερτο γλέντι οι Κρητικοί παρουσιάζοντας χορούς και τραγούδια της πατρίδας τους. Θέλουν να μας διασπάσουν σκέφτηκα. Να αφήσουμε το γάμο και να πάμε για πουρνάρια.
Όταν δε οι Κρητικοί τόριξαν στον μαλεβιζιώτη παραλίγο να λυγίσω η χαχαχούχα γυνή αλλά μαζεύτηκα εγκαίρως γιατί θυμήθηκα το επαναστατικό καθήκον.

Στα Προπύλαια εξέφρασα την συμπαράσταση μου στους.......Αφγανούς πολιτικούς πρόσφυγες και και τους ευχήθηκα να τους δοθεί πολιτικό άσυλο τα επόμενα .......20,30η 40 χρόνια και πήγα να συναντήσω την συναγωνίστρια με την οποία προχωρήσαμε μέσα από ένα τσούρμο Πακιστανών που είχαν στήσει την πραμάτεια τους στο οδόστρωμα και η περιοχή φάνταζε περισσότερο με υπαίθριο παζάρι παρά με χώρο "αγανακτισμένων" επαναστατών.
Δεν πειράζει σκέφτηκα,και αυτοί άνθρωποι είναι (οι Πακιστανοί καλέ!)
Και επιτέλους βρεθήκαμε στην κατάμεστη Πλατεία Συντάγματος.
Το πλήθος ετερόκλητο. Τι ωραία έκφραση καλέ αυτό το "ετερόκλητο πλήθος" και ήταν να μην την μάθω. Θα την τρώτε στην μάπα σε κάθε ανάρτηση. Σιγά μην την αφήσω στον Πρετεντέρη και την Τρέμη.
Παππούδες,γιαγιάδες,νέοι,νέες και μικρά παιδιά.
Ενώ περιδιαβαίναμε την πλατεία,ακούω την συναγωνίστρια να μου σφυρίζει στο αφτί"τώρα τρέχουμε,έχουν ρίξει δακρυγόνα".
Που τα είδες τα δακρυγόνα;
Δεν βλέπεις στο βάθος τον πυκνό καπνό;
Ναι,έχεις δίκιο. Καπνό βλέπω,πανικό δεν βλέπω.
Πάμε να δούμε;
Και πήγαμε!Και είδαμε καντίνες με σουβλάκια,λουκάνικα,μαλλί της γριάς, λουκουμάδες και.....ηρεμήσαμε οι "αγανακτισμένες".

Δεκάδες καντίνες είχαν περικυκλώσει την πλατεία. Και ο "αγανακτισμένος" κάποια στιγμή μια λιγούρα θα την νιώσει,σκέφτηκαν οι πονηροί έμποροι και άπλωσαν την ευωδιαστή και τσικνισμένη πραμάτεια τους.
Δίπλα μας νέοι βαρούσαν τους τεντζερέδες των μανάδων τους δημιουργώντας ένα πανδαιμόνιο.
Γιατί παιδάκι μου την φόρεσες την κατσαρόλα στην κουρούπα σου και την βαράς αλύπητα την έρμη;
Μετά καλοί μου φίλοι ήρθε η ώρα του φασκελώματος.
Κάθε δέκα λεπτά σήκωναν τις παλάμες τους στον αέρα και.......πάρτα να μην στα χρωστάω!
Εγώ τίποτα. Ακούνητη. Ούτε ένα φάσκελο.
Μούντζωνε καλέ, με σκούντηξε η συναγωνίστρια.
Μου λες σε παρακαλώ προς τα που να μουντζώσω γιατί μπερδεύτηκα;
Ολόκληρη Βουλή μπροστά σου,δεν την βλέπεις;
Μα η Βουλή είναι άδεια ένεκα κυριακάτικης σχόλης. Τα ντουβάρια θα μουντζώνω;
Σκάσε και φασκέλωνε!
Ήταν να μην πάρω φόρα. Πρώτα φασκέλωσα δεξιά και πέτυχα στο δόξα πατρί τον σουβλατζή που με αγριοκοίταξέ,και μετά αριστερά όπου πέτυχα κατακούτελα 5-6 Ιάπωνες που μου ανταπέδωσαν το φάσκελο όλοι μαζί και μες την καλή χαρά.
Και μετά,και μετά.....φασκέλωσα και εγώ τα άδεια ντουβάρια της Βουλής χωρίς τον Πάγγαλο μέσα,που ήταν και το πουλέν της βραδιάς. Τι περιποίηση,τι στοργή και αγάπη του επιφύλαξαν οι "αγανακτισμένοι",δεν περιγράφεται. Κάτι λέγανε για σουβλάκια που μαζί τα φάγανε,δεν κατάλαβα,θα σας γελάσω.
Τελειώνοντας την περιγραφή μου σας παραθέτω μία από τις τοποθετήσεις "αγανακτισμένου" στην ανοιχτή συνέλευση της πλατείας που μου άρεσε ιδιαίτερα. «Να εκθρονιστούμε όλοι μας από το όποιο βόλεμα μας και να οργανωθούμε»
Ωραίο μου ακούγεται και δέχομαι να εκθρονιστώ από το βόλεμα μου.
Από τον καναπέ μη με εκθρονίσετε και εγώ ορκίζομαι κάθε φορά που θα ακούω την λέξη "μνημόνιο" να .......μαστιγώνομαι επί του .......καναπέος!

Πάρτε και ενα πλήρες οπτικουκουστικό υλικό απο την επαναστατική γυμναστική της "Αγανακτησμένης" xristin.









Bookmark and Share

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...